LATRINALIA ECLOGICA - Oι εκλογικές σκατολογικές εμπνεύσεις των Κυπρίων! του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Στην θέα των κοπράνων του ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με το εσώτατο είναι του. Η άποψη του Φρόϋντ για τα σκατά τα ανάγει στην πρώτη μεταφυσική «αλήθεια» που αποκαλύπτεται στην παιδική μας αντίληψη. Το χέσιμο για τον Φρόυντ είναι άλλωστε κι η πρώτη συνειδητοποίηση των όρων (και ορίων) ελέγχου που μπορούμε να έχουμε στον ριστοδούλουεαυτό μας και τον κόσμο. Ο Σλοβένος φιλόσοφος Σλαβόϊ Ζίζεκ (στο The Plague of Fantasies) διαφορίζει τις ευρωπαϊκές κουλτούρες από το πώς αντιμετωπίζει ο δυτικός άνθρωπος το παραγόμενο προϊόν του εντέρου του. 

Οι Γερμανοί κατασκευάζουν τις λεκάνες με το διάζωμα μπροστά και την τρύπα της χολέτρας πίσω έτσι ώστε στο χέσιμο να δίδεται απεριόριστη δυνατότητα να εξετάσουμε με τη ησυχία μας τί παρήγαμε (και να πάρουμε μια οπτική άποψη για την κατάσταση του εσωτερικού μας). Στο άλλο άκρο οι Γάλλοι κατασκευάζουν τις τουαλέτες τους έτσι ώστε τα κόπρανα να εξαφανιστούν αμέσως από την θέα τους. Εμείς παίρνουμε την μέση οδό, τα μετεωρίζουμε στο νερό, δοσμένα στην παρατήρησή μας αλλά εμβαπτισμένα / μισοσκεπασμένα στο νερό με αινιγματική αιδώ σαν το ΝΑΙ και ΟΧΙ του ΑΚΕΛ για το σχέδιο Ανάν. Σκατό που μένει αν και έχει φύγει.

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ Ή ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ; του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Μια αισιοδοξία αποπνέεται στο φυλλάδιο της κυβέρνησης για την «θεραπευτική» λύση της ομοσπονδίας. Είναι άλλωστε στην φύση των διαφημιστών να πωλούν ωραιοποίηση της πραγματικότητας. Η υδατική κρέμα εξαφανίζει τις ζάρες από το πρόσωπο της λύσης. Δεν γερνάτε, φίλοι αγοραστές των λύσεων μας. Πεθαίνετε νέοι.

Η σωτήρια λύση που πωλούν λοιπόν οι πωλητικοί μας είναι ότι αν η λύση είναι ομοσπονδιακή κι όχι συνομοσπονδιακή (όπως εμμανώς επιδιώκει η altera pars, αλλά φαίνεται ποσώς να το επιτυγχάνει... παρωνύμως), το πρόβλημα της ενότητας του κράτους επιλύεται, με συνταγματική αποτροπή της απόσχισης.

Η ΔΑΡΜΕΝΗ ΝΥΦΗ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

H Τουρκία θα καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο ατιμωρητί - Πρεσβεύει άρθρο στο φιλοσοφικό περιοδικό των Τόρηδων Salisbury Review

«H Τουρκία θα καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο, γιατί αυτή είναι η φυσική απόληξη αυτών που έχουν προηγηθεί. Η πεντανόστιμη λιχουδιά της Κύπρου μπορεί να φαγωθεί σε μια μπουκιά ή μπουκίτσες μπουκίτσες, πάντα με την δικαιολογία της «προστασίας» των Τουρκοκυπρίων (τα εισαγωγικά στο αρχικό κείμενο) αλλά η δικαιολογία θα γίνει αποδεκτή, όταν έχει συντελεστεί το γεγονός. Τούτο διότι τα τετελεσμένα γεγονότα αφήνονται πάντα απείρακτα, αφού είναι τόσο δύσκολο να αρθούν. Κι αν μια τέτοια ενέργεια της Τουρκίας σηκώσει μια «μυρμηγκιά» (an ant’s nest) από διεθνείς επικρίσεις, η Τουρκία δεν θα ενοχληθεί από τα μυρμήγκια, ειδικά αν έχει επιλέξει για την ενέργειά της μια συγκυρία όταν οι μεγάλες δυνάμεις είναι εμπλεγμένες σε μια ευρύτερα απειλητική κρίση».

ΠΕΡΙ ΑΜΩΜΩΝ ΣΥΛΛΗΨΕΩΝ - Η ΜΙΑ ΤΙΜΙΑ ΠΑΡΟΙΚΙΑ ΜΑΣ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Απορία ψάλτου βηξ. Και ξαναβήξ, και ξεροβήξ. Πώς αλλέως να απαντήσω στην ερώτηση Βρετανού ερευνητού περί τα κοινωνικά της παροικίας μας που με ηύρε, Κύριος οίδεν πώς (διότι φαίνεται να με ευρίσκουν πάντα οι απέξω και να με ξεχνούν παντάπασιν οι από μέσα) και με συνεντευξιάσθη για τα περί την παροικία μας, εν όψει ταινίας που θα εγυρίζετο οσονούπω περί την χλωρή παστάδα του Green Lanes.

Eξαίρετος και σφαρικός και αντισφαιρικός με τας εμβριθείς και ενίοτε αιχμηράς ερωτήσεις του ο νεαρός ερευνητής έφθασεν και στην ερώτηση, ξηροβηκτικήν ομολογούμεν, για το «έγκλημα ως κοινωνικό πρόβλημα στην παροικία μας». Υπάρχει, σε ποιο βαθμό και πώς αυτό αντιμετωπίζεται από τους λοιπούς, αθώους ημάς και την ποσώς αθωοτέρα και τιμιωτέρα των χερουβείμ ηγεσία της κοινότητος.

HOMER, THE SUN THAT NEVER SETS του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

The plot is ingenious, the magnitude 'epic', the complexity masterly, the structural technique novel, the narrative engaging, the unity binding the monumental compositions striking, the grandeur and beauty of the solemn poetic diction superb, the theme eternal, the appeal for scholarly quest undying. The age: primordial. The relevance imperative. Α most engaging teaching of what it is to be human.

With the Iliad and Odyssey, Greek poetry - indeed Western poetry -has started with nothing less but two monumental masterpieces. Whether they are the culmination of a long line of oral tradition contributing several lays of distinct, recitable tales, as is universally accepted since the time of F.W. Wolf's pioneering work on the Homeric question in 1795, or represent the reworking by a commanding genius (Homer), the Iliad and the Odyssey have all the merits of brilliantly finished art. ∂merging at the very dawn of the perceived Western poetic tradition, Homer has been universally celebrated as the 'founder and father-figure of the Classical tradition.'

ΟΞΥΜΩΡΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ του Τίτο Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Όλα τα οξύμωρα στην πίστα. Το οξύμωρον. Αρχαίος ο όρος, από την ρητορική θεωρία. Κι αρχαία η πρακτική, με σοφό συχνά παρά σοφιστικό περιεχόμενο, όπως το ρητό «σπεύδε βραδέως»... 

Πρόκειται για συζεύξεις η συνδυασμούς όρων που αντιφάσκουν και αλληλοαναιρούνται, συχνά παράγοντας στην εμφανή τους νοηματική σύγκρουση και τριβή το φώς μας νέας, κρυμμένης, κατανόησης κι αλήθειας. Πιο συχνά πρόκειται για τετριμμένες εκφράσεις που, στρογγυλεμένες απο την χρήση, έχουν χάσει την οξύτητα της κυριολεξίας και δεν εκπλήσσουν με την άτεχνη αντίφαση των όρων τους. 

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ Ή ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ; του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Μια αισιοδοξία αποπνέεται στο φυλλάδιο της κυβέρνησης για την «θεραπευτική» λύση της ομοσπονδίας. Είναι άλλωστε στην φύση των διαφημιστών να πωλούν ωραιοποίηση της πραγματικότητας. Η υδατική κρέμα εξαφανίζει τις ζάρες από το πρόσωπο της λύσης. Δεν γερνάτε, φίλοι αγοραστές των λύσεων μας. Πεθαίνετε νέοι.

Η σωτήρια λύση που πωλούν λοιπόν οι πωλητικοί μας είναι ότι αν η λύση είναι ομοσπονδιακή κι όχι συνομοσπονδιακή (όπως εμμανώς επιδιώκει η altera pars, αλλά φαίνεται ποσώς να το επιτυγχάνει... παρωνύμως), το πρόβλημα της ενότητας του κράτους επιλύεται, με συνταγματική αποτροπή της απόσχισης.

ΑΧΑΛΙΝΩΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Ο λόγος ενεργεί δεσμευτικά, ως καλό χαλινάρι, πρέσβευε, στην Πολιτεία του ο Πλάτων. Ζητούσε από τους κυβερνήτες φιλοσόφους του να τραβούνε, όντες το «λογικό» μέρος της πολιτείας του, τα χαλινάρια των ορεξάτων, του «ορεκτικού» μέρους της πολιτείας, ώστε να επικρατεί ευταξία και, όπως την αντιλαμβανόταν ο αριστοκρατικός Πλάτων, «δικαιοσύνη».

Πές μου ποιές οι κοινωνικές σου συνθήκες και θα σου πώ τί θα σκεφθείς, θα μου έλεγε ο Μαρξιστής φίλος. Κι ο Πλάτων είχε πλάτες, εξ ού άλλωστε και το παρατσούκλι «Πλάτων» του φιλοσόφου, «βαφτισμένου» ως Αριστοκλή (τό ‘χει το όνομα, πάλι «αριστοκρατία», it’s in the name). Παρεΐτσα πάντα ο φιλόσοφος με τους τυράννους, και δη Τσιτσιλιάνους. Πλούσια η Ελέα των. Όπως κι ο δάσκαλός του Σωκράτης, πάντα με τους νέους της υψηλής αριστοκρατίας των Αθηνών. Ο αλογόμυιγος «οιστριονικός» Σωκράτης, που κατηγορήθηκε, ως άλλος Όσκαρ Ουάιλντ, ότι διέφθειρε τους νέους, άσχετα αν ο πιο διεφθαρμένος από όλους, ο Αλκιβιάδης, είναι εκείνος που ο Σωκράτης αρνήθηκε να διαφθείρει, παρά τα παρακάλια του στεφανηφόρου νεανίου στο Συμπόσιο (πλακουτσομύτη θέλω, τώρα θέλω).

ΜΕ ΤΑ ΠΤΕΡΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

I stood in Venice on the bridge of sighs…
over the far times, many a subject land
looked to the winged lion’s marble piles
Where Venice sate in state, over its hundred isles.

Στάθηκα στην Βενετία στην γέφυρα των στεναγμών
όπου τους παλιούς καιρόύς, πολλές απο τις υποτελείς χώρες
κοίταγαν τα μάρμαρα του φτερωτού τού λέοντος
όπου η Βενετία στεκότανε αρχοντική, στα 100 νησιά της.

Η ΚΤΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Είμαστε, σημειώνει ο Όμηρος στην Οδύσσεια, τα ζώα τα δυστυχισμένα, οΐζυρά, που ξεχωρίζουν, έχοντας δώρο μανιχοί οι βαριόμοιροι θνητοί, την κόμη να κουρεύουνε, το μάγουλο να βρέχει δάκρυ.... τούτό νυ καὶ γέρας οἶον ὀιζυροῖσι βροτοῖσιν, κείρασθαί τε κόμην βαλέειν τ᾽ ἀπὸ δάκρυ παρειάν (Oδύσσεια δ). Κι όπως η Ανδρομάχη στην Οαριστύ, στην πιο ανθρώπινη κι ανθρωπιστική στις τρυφερές αξίες της ραψωδία Ζ της Ιλιάδας, να γελούμε μέσα στα δάκρυά μας, «δακρυόεν γελάν».

Γέλιο της δυστυχίας μας, σας και εμού, καθώς γράφεται, εν πατρίδι, και το παρόν προλόγισμα. Μια τεράστια πάμφωτη πινακίδα μπροστά, δεσπόζει στο τοπίο: «ΕΛΛΗΝΑΣ». Διαφημίζοντας τί; Παπούτσια, ψυγεία, αυτοκίνητα, λύσεις DIY από Κυπρίους για Κυπρίους, εθνική ταυτότητα; Δίπλα, στο οπτικό πεδίο, γραμμένο φάτσα, ώ άτιμη ράτσα, και πάμφωτο, το ΤΟΎΡΚΙΚΟ μπαϊράκι στο κατεχόμενο βουνό να αναβοσβήνει σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο, περιγελώντας την υπερ-ποντία μας απορία. 

GREECE, AND THE WORLD' S MORNING... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Άνθη ευωδίας από παλιότερες ώρες μας ήλθαν οι αναμνήσεις από τις ελληνικές στιγμές μιας ηδείας σύγχρονης λογοτέχνιδος. Σημειώσεις σαν λουλούδι που μαζέψαμε χάμου η αναφορά σε άρθρο της κλασσσικιστικής Σάντευ Τελεγραφ. Πρόκειται για την Πηνελόπη Lively, βραβευθείσα προ ετών με το Booker Ρrize το μεγάλο ετήσιο βραβείο λογοτεχνίας της Βρετανίας.

Μια μέρα μοιρασμένη στα μέρη του κόσμου που αγαπά περισσότερο η λογοτέχνις, αποδεικνύεται με τις εκμυστηρεύσεις ης να ξεκινά με την Αυστραλιανή ανατολή, να προχωρά στο Μεσημέρι του Νείλου, στο ηκλιοβασίλεμα στο βορεινό ακρωτήριο Όρκνευ…

ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ ΚΩΜΟΣ - "ΕΣΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΚΕΝΕΟΙΣΙ ΦΙΛΗΜΑΣΙΝ ΑΔΕΑ ΤΕΡΨΙΣ" του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Κωμάσδω ποτὶ τὰν Ἀμαρυλλίδα, ταὶ δέ μοι αἶγες βόσκονται κατ᾽ ὄρος, καὶ ὁ Τίτυρος αὐτὰς ἐλαύνει.Τίτυρ᾽, ἐμὶν τὸ καλὸν πεφιλημένε, βόσκε τὰς αἶγας,καὶ ποτὶ τὰν κράναν ἄγε, Τίτυρε, καὶ τὸν ἐνόρχαν,[5] τὸν Λιβυκὸν κνάκωνα, φυλάσσεο μή τυ κορύψῃ.

Ὦ χαρίεσσ᾽ Ἀμαρυλλί, τί μ᾽ οὐκέτι τοῦτο κατ᾽ ἄντρον παρκύπτοισα καλεῖς, τὸν ἐρωτύλον; Ἦ ῥά με μισεῖς;Ἦ ῥά γε τοι σιμὸς καταφαίνομαι ἐγγύθεν ἦμεν,νύμφα, καὶ προγένειος; Ἀπάγξασθαί με ποησεῖς.[10] Ἠνίδε τοι δέκα μᾶλα φέρω· τηνῶθε καθεῖλονὦ μ᾽ ἐκέλευ καθελεῖν τυ· καὶ αὔριον ἄλλα τοι οἰσῶ.