Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ του Αριστοτέλη Καλέντζη

Γράφει ο Αριστοτέλης Καλέντζης:

Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΕΠΙΚΗ» ΣΥΝΔΙΑΛΕΞΗ ΜΕΤΑΞΥ ΔΕΒΕΛΕΚΟΥ ΚΑΙ ΛΑΓΟΥ

Αποδοκιμάζοντας εξ αρχής της ιδρύσεώς της την, εν γένει, «αισθητική» της Χρυσής Αυγής και αποκαλώντας την «Πινακοθήκη των Ηλιθίων», ουδέποτε φαντάσθηκα ότι τα όσα δημοσίως θα της καταμαρτυρούσα θα τα επηύξανε δραματικώς μία, υποκλαπείσα, τηλεφωνική συνδιάλεξη δύο κορυφαίων στελεχών της, αφ’ ενός, του εξ απορρήτων «υπασπιστή» του ίδιου του αρχηγού αυτής της ομιχλώδους οργανώσεως Σωτήρη Δεβελέκου και, αφ’ ετέρου, του «σκληροπυρηνικού» βουλευτή της Γιάννη Λαγού.

ΛΥΤΡΩΣΗ... Η ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ! του Χρήστου Χ. Λιάπη

Γράφει ο ψυχίατρος- Διδάκτωρ Παν/μίου Αθηνών Χρήστος Λιάπης και λυτρώνει έναν λαό αφού μας δίνει μια επιστημονική εξήγηση για τον Γιάνη Βαρούφάκη. Ένα εξαιρετικό άρθρο που πρέπει να διαβάσετε!

Για τον Υπουργό μας επί των Οικονομικών, κ. Γιάνη Βαρουφάκη σχεδίαζα ούτως ή άλλως να γράψω, ακόμη και αν δεν είχαν επισυμβεί οι τραγικές για τον κοινωνικό και οικονομικό μας ιστό συνέπειες του capital control, καθώς η περίπτωση του παθολογικού ναρκισσισμού του άπτεται της ιατρικής μου ιδιότητας, ενώ η εν γένει παρουσία του και οι πολιτικοί χειρισμοί του βρίθουν συμπεριφορικών στοιχείων που στοιχειοθετούν τη διάγνωση του Συνδρόμου της Ύβρεως, εμπίπτοντας στο ερευνητικό πεδίο στο οποίο συνεργάζομαι με την Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου του Tufts, και τον Καθηγητή Νασσίρ Γκέμι.

ΤΟ HEAVY METAL του ΣΥΡΙΖΑ... του Λεωνίδα Καστανά

Ένα εκπληκτικό άρθρο περί ΣΥΡΙΖΑ και Συριζαίων
από έναν αριστερό που γνωρίζει πολύ καλά
 πρόσωπα και πράγματα!

Γράφει ο Λεωνίδας Καστανάς:

Σιγά μη θέλουν, ανοικτή χρεωκοπία, ο Λαφαζάνης, ο Κουράκης και ο Στρατούλης. Σιγά μη θέλουν να πληρώνονται αύριο σε πληθωριστικές δραχμές. Σιγά μη θέλουν πτώχευση. Οι τράπεζες να έχουν βαρέσει φαλιμέντο και αυτοί να τρέχουν για μακαρόνια και ρύζι στο πολιορκούμενο super market και από πίσω να τους κυνηγάνε οι ψηφοφόροι τους.

Ας είμαστε σοβαροί. Ρόλους παίζουν οι άνθρωποι, το ψωμί τους βγάζουν, άκοπα. 

Δυστυχώς, κάποιοι τσιμπάνε, και έτσι τους διευκολύνουν να γίνονται περισσότερο διεισδυτικοί. Στον φτωχό, από πολιτικά γεγονότα, Αύγουστο, όλο το πανελλήνιο πληροφορείται τις απόψεις του Λαφαζάνη για τη σωτηρία των αδυνάμων μέσω της δραχμής και τις συζητάει στα σοβαρά. « Ρε, Μήτσουμ, μπας και είναι καλύτερα έτσι;» διερωτούνται στην πλατεία του χωριού ανάμεσα από τσίπουρα και φρυγαδέλια.