ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΜΕΧΡΙ ΘΡΑΚΗ του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Αυτά που συμβαίνουν με την κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα από μια άποψη είναι χρήσιμα. Μας θυμίζουν πως υπάρχουν πιο ουσιαστικά διακυβεύματα, όπως η ελευθερία και η συλλογική μας ασφάλεια. Μας θυμίζουν ότι η Ελλάδα, στην οποία συμπεριλαμβάνω την Κύπρο και τη Βόρειο Ήπειρο, δεν είναι ένα ιπτάμενο νησί, σαν τη φανταστική χώρα που περιγράφει ο Τζόναθαν Σουίφτ στα «Ταξίδια του Γκιούλιβερ», χωρίς αλληλεπιδράσεις με όσα συμβαίνουν γύρω της.

Τους εχθρούς δεν τους διαλέγεις. Σε διαλέγουν. Δεν ξύπνησε μια μέρα κάποια ελληνική κυβέρνηση και, ξύνοντας το κεφάλι της, σκέφτηκε: «Ποιον να έχω εχθρό; Δεν διαλέγω την Τουρκία;» Η Ιστορία έφερε τον λαό μας σε αυτή τη γωνιά του κόσμου και αντί για Λουξεμβούργιους τραπεζίτες, καλλίπυγες Δανές, Ολλανδούς καλλιεργητές τουλίπας ή Φλαμανδούς γελαδάρηδες, μας έστειλε για γείτονες τους γιους του ληστή Ερτογρούλ και τα πλήθη των εξωμοτών ομοίων μας. Το μείγμα του κεντροασιατικού τουρκισμού με το Ισλάμ έφτιαξε έναν πολύ επιθετικό γείτονα. 

ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ του Κωνσταντίνου Κιλτίδη

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κιλτίδης:

Από τον Αύγουστο του 2008 άρχισε να «ομιλεί» η νέα πραγματικότητα για την Ελλάδα και τους Έλληνες, για την πολιτεία μας και την διεθνή θέση της. Αγνοήσαμε δεδομένα, κρατήσαμε φρούδες ελπίδες, διαιρεθήκαμε, καήκαμε πολλαπλώς και δυστυχώς υπνωτισθήκαμε από το δηλητήριο της «κρίσης». 

Ο πολιτικός κόσμος και οι εν γένει ηγήτορες δεν κατάλαβαν την εγκατάσταση μιας νέας πραγματικότητας. Οι στιγμές ήταν ιστορικές και η χώρα , μετά την φυγή Καραμανλή, αφέθηκε στα χέρια του Γ.Α.Π. και των κηπουρών του. Δυστυχώς και στην συνέχεια η εξουσία χρησιμοποιήθηκε ως λάφυρο μέχρι και σήμερα. 

Από το 2010 ήταν επιβεβλημένη η στράτευση όλων των πολιτικών και πνευματικών δυνάμεων της χώρας. Έγιναν τα πλέον ανόητα και οδηγηθήκαμε σε πολιτική διαστροφή. Σήμερα η χώρα έχει εισέλθει σε φαύλη και ανώμαλη περίοδο. 

ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΟΜΙΑΣ του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Το ΕΚΠΑ είναι το αρχαιότερο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα. Μήπως θυμάστε ποιος έβγαλε λόγο στο ξεκίνημα του πρώτου πανεπιστημίου της ελεύθερης Ελλάδας, απευθυνόμενος στους πρώτους φοιτητές; Ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Αν δεν την έχετε διαβάσει και δεν έχετε κάποιο σχετικό βιβλίο, εύκολα θα βρείτε την ομιλία του Γέρου του Μοριά στο διαδίκτυο. Κύλησε, βέβαια, πολύ νερό στο αυλάκι από τότε. Οι γεμάτες συγκίνηση πατριωτικές και χριστιανικές παραινέσεις του αρειμάνιου πολεμιστή, που έβλεπε τους κόπους του να πιάνουν τόπο, σήμερα θα του χάριζαν τη ρετσινιά του... φασίστα και του χρυσαυγίτη από το κούνημα που υποδύεται το κίνημα στα πανεπιστήμια.

Διότι όταν το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει δεκάδες χιλιάδες φοιτητές και των «αγωνιστικών» καλαμπαλικίων μετέρχονται 40 ματσουλαραίοι, που βρυχώνται υστερικά ελληνικούρες, τότε είναι ψιλοκούνημα κι όχι φοιτητικό κίνημα. Χρόνια τώρα το πάλαι ποτέ «φοιτητικό κίνημα» τα έχει κακαρώσει και ζέχνει ψευτοπροοδευτική πτωμαΐνη. Για την ακρίβεια, είναι ζόμπι, είναι ένα κινούμενο, πού και πού, πτώμα. Κάνει ένα μπάχαλο εδώ, έναν τραμπουκισμό εκεί, καμιά παράνομη κατακράτηση, κάνα ξυλοδαρμό, καμιά διατάραξη. Οι απρόκλητες φθορές από κοινού, οι εξυβρίσεις, οι απειλές είναι στο πλαίσιο των σπασμωδικών κουνημάτων του ψιλοκινήματος.

ΤΟ ΖΩΟΝ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΘΕΟΣ. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Τί είναι θεός; Τί μη θεός; Καί τί τ' ανάμεσό τους; Είναι ο θεός, στον Αριστοτέλη,' ζώον αΐδιον άριστον', 'των φαινομένων θειότατον', 'έν και λόγω και αριθμώ, το πρώτον κινούν ακίνητον', 'αρίστη ουσία', 'έτι θαυμασιώτερον', 'η του όλου φύσις, το αγαθόν και το άριστον'; Ή, είναι, αντίθετα, ο θεός 'η πάτριος δόξα', 'λείψανα περισεσωσμένα', 'μυθικώςπροσηγμένα προς την πειθώ των πολλών και προς την εις τους νόμους και το συμφέρον χρήσιν', 'ανθρωποειδείς και των άλλων ζώων ομοίους', Λ, 1047a35-8, 1074b 4-7;

'Και τον θεόν ζώον φαμέν αΐδιον άριστον'' (Met. Λ 1072b 29).

Η ΜΕΓΑΛΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ! του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρείς τι είναι μερικοί από αυτούς που καταγγέλλουν τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας στην παρέλαση. 

Είναι οι ίδιοι που επέχαιραν με τα αίσχη στην τότε διακοπή της παρέλασης στη Θεσσαλονίκη, με τις ύβρεις κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας. Τότε που εμποδίστηκε η σημαία της Σχολής των Ευελπίδων να παρελάσει. Είδαμε και πέρυσι τον ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλίας/Louis Vuitton να καλεί τον λαό σε μπάχαλο κατά τις παρελάσεις. Ο λαός τούς έγραψε εκεί όπου δεν πιάνει μελάνι και η επανάσταση πήγε για καφεδάκι, αλλά η χυδαία πρόθεση της ανομίας έμεινε σαν γλίτσα γύρω μας. 

Υπάρχουν όμως και υποτιθέμενοι «αντιμνημονιακοί δεξιοί», που τώρα παρακολουθούν αμήχανα τον παρά φύσιν «αρραβώνα» με την Κουμουνδούρου, που επιχαίρουν για εκδηλώσεις οργής κατά τις τελετές των επετείων.

9. ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ του "ΟΧΙ" την 28η Οκτωβρίου 2014 της Δήμητρας Λιάνη Παπανδρέου.

Γράφει η Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου:

Ο νους μου ταξιδεύει σ΄εκείνους τους χρόνους... σ΄εκείνες τις ώρες... Στοιχειώνει στη φράση: ....Εχθρέ, γιατί δεν ρώτησες ποιον πας να κατακτήσεις;...

Και κλαίω! Κλαίω μέσα μου τη γενειά που τον πόλεμο δεν γνώρισε, που κάηκε εύκολα πιστεύοντας στα δώρα αυτών που γύρισαν από τα ξένα "έξυπνοι", πτυχιούχοι, πολυταξιδεμένοι... Σπούδαζαν λέει κι αντί για δώρα τιμής κόμισαν στη μάνα πατρίδα καθρεφτάκια και χάντρες. κόλπα και κρυμμένες φωτιές σε συμφωνίες. Μ΄αυτές τις φωτιές πυρπόλησαν τις ψυχές μας, τα όνειρα, το μέλλον. Στη χώρα του περήφανου ΟΧΙ εγκατέστησαν την μιζέρια, την έκαναν άντρο υποδούλωσης της ελευθερίας ξεχνώντας ότι εδώ γεννήθηκε η δημοκρατία.

ΤΟ ΚΟΜΠΑΝΙ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Λίγοι έχουν αντιληφθεί και έχουν σχολιάσει τον συσχετισμό των γεγονότων στο Κομπάνι με τη νέα τουρκική επίθεση -γιατί επίθεση είναι- στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η γενναιότητα των Κούρδων πατριωτών είναι αδιαμφισβήτητη. Υπογραμμίστε ότι αμερικανικά μαχητικά προσφέρουν αεροπορική στήριξη, βομβαρδίζοντας επίμονα τους πολιορκητές τζιχαντιστές, και αμερικανικά μεταγωγικά ρίχνουν με αλεξίπτωτα πυρομαχικά, όπλα, τρόφιμα και φάρμακα στους Κούρδους μαχητές των δυνάμεων αυτοάμυνας της μαρτυρικής πόλης. 

Οι σκληροτράχηλοι αυτοί πολεμιστές, τους οποίους στηρίζει η πολεμική μηχανή της υπερδύναμης, ανήκουν ιδεολογικά και οργανωτικά στο YPG, «προέκταση» του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, του ΡΚΚ, του μαχητικού μαρξιστικού και πατριωτικού κόμματος, που ίδρυσαν ο έγκλειστος του Ιμραλί, ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, και λίγοι σύντροφοί του το 1978.

16. ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ & ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ - ΓΡΑΜΜΑ Σ΄ ΕΝΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ της Νατάσας Γεωργανάκη

Η κοινωνία του αύριο που όλοι μας φιλοδοξούμε να χτίσουμε χρήζει ενάρετων ηγετών σε όλο το φάσμα των εξουσιών! Πιστεύω ότι όλοι μας είμαστε ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είμαστε εν δυνάμει πολιτικοί!... Επομένως μια ματιά στα αρχαία κείμενα επιβάλλεται, με όρους σημερινούς κι εύκολα κατανοητούς!...Δεν υποστηρίζω σε καμιά περίπτωση ότι θα υποκαταστήσω τους αρχαίους σοφούς!... Εκείνο που απλά υπόσχομαι είναι να προσπαθήσω μέσα από την σειρά ΓΡΑΜΜΑ Σ΄ ΕΝΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ να αποτυπώσω στο χαρτί αυτά που εγώ κατάλαβα!... Ελπίζω να τα βρείτε χρήσιμα!...

Ναι, αγαπημένε μου πολιτικέ, είναι δύο διαφορετικά πράγματα! 

Ιδεολογία, ή καλύτερα κοσμοθεωρία είναι ο τρόπος που επέλεξε το άτομο να ζει σύμφωνα με όσα αντιλαμβάνεται να συμβαίνουν γύρω του. Αυτό βέβαια στηρίζεται στο "επέλεξε" και ως εκ τούτου υποχρεωτικά τοποθετείται το άτομο στο χώρο και στο χρόνο. Επέλεξε μέσα από μια σειρά προτάσεων που του έγιναν από διάφορους συντοπίτες και σύγχρονους με εκείνον ανθρώπους ή μέσα από προβαλλόμενες σαν κυρίαρχες ιδέες πάλι από μέσα σύγχρονα της εποχής του...

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Η συνιστώσα Luis Vitton, με γούνα, πούρο και τρία επίθετα, μόλις γαργάλησε τα άλογα της Ιστορίας και αυτά πέθαναν από τα γέλια. Τα «αντισυστημικά»… βιζόν μάς λείπανε. Στο θέμα μας. 

Δεν είναι αληθής ούτε πολιτικά παραγωγικός ο ισχυρισμός ότι «πετάει η ομάδα», ότι πρέπει να ετοιμαστούμε να φάμε με χρυσά κουτάλια γιατί η ανάπτυξη ήδη «καλπάζει» στα λιβάδια που οργώνει ο Χρυσοχοΐδης και σπέρνει ο Χαρδούβελης. Πάμε βήμα βήμα και ακόμη η αβεβαιότητα παραμονεύει σε κάθε στροφή αυτού του ανηφορικού μονοπατιού, που όμως, ως κατάσταση, δεν είναι τα χειρότερα, όπως νομίζουν πολλοί. Θα πούμε άμπρα κατάμπρα και ξαφνικά θα βρεθούμε σε έναν επίγειο παράδεισο ευμάρειας και θα τελειώσει το κακό όνειρο, λένε. 

Ας το εμπεδώσουμε, δεν είναι όνειρο. Είναι μια σκληρή πραγματικότητα. «Κοπιάσαμε» επί δεκαετίες παρακμής για να τη χτίσουμε. Το άγχος να απαντάμε στον ξέφρενο παπατζίδικο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλία/Manolo Blachnik δεν πρέπει να μας οδηγεί στην πεπατημένη ενός άλλου λαϊκισμού, ότι όλα είναι μέγκλα.

ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΣΩΒΙΝΙΣΤΩΝ του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Ο αλβανικός σοβινισμός, ο κατσαπλιάδικος τραμπουκισμός των οπαδών του δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι Ελληνες της εθνικής μειονότητας έχουν ζήσει τη μεγάλη νύχτα του Χότζα. Στο Σπατς και σε άλλα κολαστήρια του πρωτόγονου αλβανικού σταλινισμού χύθηκε αδερφικό αίμα, δικοί μας άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, την υγεία τους, τα λογικά τους. Κορμιά έπεσαν προσπαθώντας να περάσουν το σύνορο για να ξεφύγουν από το κράτος-φυλακή.

Σύμπασα η ελληνική Αριστερά έκανε την πάπια, υπερασπιζόταν ακόμη και με βία στο πεζοδρόμιο κατά των επικριτών του το καθεστώς του Χότζα. Εχει άραγε πιο χαμηλά στην ανθρώπινη υπόσταση, υπάρχει πιο αρρωστημένη, δουλόφρονη στάση από το να προτάσσεις τα συμφέροντα μιας ξένης στυγνής δικτατορίας πάνω από τα συμφέροντα του λαού σου, να γλείφεις και να υπερασπίζεσαι τον φονιά, τον βιαστή των αδελφών σου;

ΑΠΟΜΟΧΛΕΥΣΗ ΚΙ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙΣ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Να τα πούμε; Σ' αυτό το σπίτι τ' αψηλό, πέτρα να μην ραΐσει. Πλην ράγισε και κατεδαφίζεται, και μαζί το όνειρο ότι κάποιοι, όλοι, μπορούν να πλουτίζουν ασκέπτως κερδοσκοπικά, πολλαπασιάζοντας τα ρίσκα ...χωρίς ρίσκο, ότι οι φούσκες μπορούν εσαεί να φουσκώνουν χωρίς να σκάσουν, και μάλιστα, στα μούτρα των πιο ευάλωτων.

Η πολυφουσκωτή μας οικονομία έσκασε, τώρα: Φούσκα του νομισματοπιστωτικού τομέα, που έθρεψε και τράφηκε από την φούσκα των ακινήτων, που έθρεψε και τράφηκε από την φούσκα του ιδιωτικού χρέους, που μεταφράστηκε σε δημοσιονομική φούσκα και φούσκα του εθνικού χρέους. Σαν παιδικό πάρτυ στο Μαντολναλντ, οι φούσκες μας.

ΙΣΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ.Για να το φιλοσοφήσουμε... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Ο όρος σημαίνει ισότητα έναντι του νόμου. Όχι μόνο σαν ετυμολογία της λέξης, αφού κι ο αγγλικός όρος είναι το ελληνικό λεξιδάνειο 'isonomy', αλλά σαν προέλευση της ιδέας, πρόκειται για την ελληνική αρχή της ισοπολιτείας, την ισότητα του πολίτου σε κάθε σχέση με την Πολιτεία που διαμεσολαβείται από τον νόμο.