35. Ένα παγερό χαμογελαστό ΟΧΙ…Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Για μένα, αδέρφια, η ιλιγγιώδης στροφή του 2011, κι ας διαφωνούσα, θα κριθεί, όπως όλα, στο τέλος του δρόμου.

Τότε, εκτιμήθηκε ο κίνδυνος χρεοκοπίας ως υπαρκτός, ήμασταν ελλειμματικοί ως τα μπούνια, η πολιτική είναι δυναμικό κι όχι στατικό πράγμα, άρα  προσαρμόζεσαι ελισσόμενος ακόμη και αεροπλανικώς.

Όμως, όπως λέει κι ο φίλος μου ο Παναγιώτης, η πολιτική είναι σαν την μπαλίτσα: ό,τι γράψει το ταμπλώ. Δεν πα να σε βρίζανε 89 λεπτά για κουρέλα κι ότι σέρνεσαι; Άμα στο 90’ την καρφώσεις στο γάμα, πήρες όλο το χαρτί. Δεν πα να τρέχεις πάνω κάτω σαν το Βέγγο επί 89 λεπτά, να παίρνεις σαν το Μεγαλέξαντρο όλες τις διεκδικήσεις και να ‘χεις οργώσει το χορτάρι σαν άλογο της Φλάνδρας; Άμα στο 90΄ το φας το γκολάκι και σφυρίξει λήξη ο τύπος με τα μαύρα, είσαι ρεζίλης και να ζήσουμε να σε θυμόμαστε.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΤΡΑΓΩΔΙΑ (1) του Τίτου Χριστοδούλου

του Τίτου Χριστοδούλου

Αρχή της εξήγησης είναι ο ορισμός, μας έμαθαν ο Σωκράτης κι ο Αριστοτέλης. Τί είναι η πολιτική, λοιπόν; Πολιτική είναι η τέχνη της συμβίωσης, παρά τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων. 

Βεβαίως, οι ορισμοί της πολιτικής είναι πολλοί, και διαφέρουν κι αυτοί μεταξύ τους. Είναι πάνω στην διαφορά που κτίζουν την συμβολή τους οι θεωρητικοί της πολιτικής. 

Συχνά η διαφορά αυτή παίρνει τον χαρακτήρα της υπογράμμισης αυτής ή της άλλης έννοιας ως της κεντρικής έννοιας που οργανώνει την πολιτική θεωρία γύρω της. Θεωρίες που επιδιώκουν να κερδίσουν σε επιστημική βεβαιότητα και 'αλήθεια' παραγράφοντας ή αγνοώντας πόσο συνηρτημένες και σχετικές με την ιστορία και την εξέλιξή της ή συγκεκριμένους πολιτισμικούς και κοινωνικούς περίγυρους είναι. Πόσο απλοποιητικές και σχηματικές γίνονται, ειδικά στην προσπάθεια να επιβληθούν σαν 'έξω-ιστορικές', άχρονες αλήθειες.

ΘΕΩΡΙΑ και ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ του Τίτου Χριστοδούλου

του Τίτου Χριστοδούλου

Το Ζήτημα της 'τυφλής', αλλά ενήμερης στην ανθρώπινη εμπειρία, Δικαιοσύνης

Σύμφυτη με την ιδέα της δικαιοσύνης είναι η τυφλότητά της: παριστάνεται συνήθως με δεμένα τα μάτια, ως 'Justitia', με μία ζυγαριά στο ένα χέρι κι ένα σπαθί στο άλλο. Η τυφλότητά της συμβολίζει την αμεροληψία, ως  κυρία της αρετή: η ζυγαριά παραπέμπει στην ιδέα της ζυγοσταθμισμένης κρίσης, τα ίσα σταθμά στο ζύγισμα των πλευρών μιας υπόθεσης που περιμένει την 'δίκη' της, την εγγύηση ότι στην κάθε πλευρά των διαδίκων θα αποδοθεί ό,τι του αρμόζει, το 'δικό του'. Το ξίφος, στο άλλο χέρι, υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα, την τελικότητα και το κύρος της απόφασης, της κρίσης της. Η δικαιοσύνη είναι η υψίστη πολιτική-ηθική αρετή ως προς την οποία επιμετρώνται οι νομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες στο σύνολό τους: η βασική δομή μιας κοινωνίας.

Ο ΡΕΑΛΙΣΜΟΊ ΤΟΥ "ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ" ΣΤΗΝ ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ του Τίτου Χριστοδούλου

του Τίτου Χριστοδούλου

Αν ο «ρεαλισμός» στην ιστορία της φιλοσοφίας δηλώνει το δόγμα τωνΣχολαστικών για την «πραγματικότητα των καθόλου», στην θεωρία των ΔιεθνώνΣχέσεων (συνοπτικά «IR Theory») υποδηλώνει την καθολικότητα του πραγματικού.«Πράγματι», η Σχολή του Ρεαλισμού, της απαισιόδοξης Πραγματοκρατίας και τουσυνοδού Πραγματισμού, στην Θεωρία των Διεθνών σχέσεων διατείνεται ότι είναι ηπιο ρεαλιστική αντίληψη για το πώς ο κόσμος «πραγματικά» λειτουργεί, ποιέςαρχές διέπουν καταλυτικά τις σχέσεις ανάμεσα στους «δράστες» (actors), τιςμονάδες που ενεργούν στον διεθνή στίβο. 

ΣΧΕΔΟΝ.... ΒΕΒΑΙΟΙ! του Τίτου Χριστοδούλου

του Τίτου Χριστοδούλου

Ο Παρατηρητής! The Obsever. Μου έφεραν τον Οbserver, την έγκυρη Κυριακάτικη εφημερίδα της Βρετανίας, το φύλλο της 25ης Αυγούστου, ημέρα της γιορτής μου (που απέτυχε να εορτάσει η εφημερίδα - τα κρατάμε αυτά!) 

Πρωτότιτλο η τηλεφωνική επικοινωνία Ομπάμα - Κάμερον για την Συρία, με τις δύο χώρες 'έτοιμες για επέμβαση στην Συρία' (on the brink of Syrian intervention). Και γιατί, my Lordships? Διότι είναι 'σχεδόν βέβαιοι' ότι τα χημικά τα έρριξε το καθεστώς του Άσαντ.

Σχεδόν βέβαιοι, almost certain. Ώστε, έχει διαβαθμίσεις η...βεβαιότητα; Με την ίδια 'λογική' μπορεί κανείς να είναι...'σχεδόν καθόλου βέβαιος'; Πρέπει, λέτε,να ξεσκονίσω την λογική θεωρία των 'τροπικοτήτων', 'modalities';

Ή, να το προσθέσω κι αυτό στην συλλογή μου με τα οξύμωρα; Υπάρχει άρθρο για τα οξύμωρα, στο βιβλίο μου. Όπως τα σημασιολογικά οξύμωρα, γνήσια απομίμηση, κακή υγιεία, παράλογη λογική, καθαρή βρώμα (το ξανάφερα στην πολιτική!) Ή,τα εμπειρικά οξύμωρα, αυτά που μας μαθαίνει η εμπειρία: ειλικρινής δικηγόρος, τίμιος πολιτικός, ειρηνευτική επέμβαση...

Βάλτε, λοιπόν, στα...'λογικά οξύμωρα' (οξύμωρο το ίδιο) και το 'σχεδόν βέβαιοι'... Διότι, δεν χρειάζεται περισσότερη βεβαιότητα, έστω λογική, η... 'λογική' των βομβαρδισμών του ηγεμόνα.

Είναι αλήθειες που...κάνουν 'μπαμ'!

Τίτος Χριστοδούλου

34.ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΑΜΠΟΥΝΗΣ ΓΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΜΕ ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ/ΒΙΛΑ ΑΜΑΛΙΑ του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

O Κόμης Διονύσου κι Εξαρχείων, που ακόμη διαβάζει για το προφίσιενσυ, δήλωσε πως δεν πρόκειται να στηρίξει «φθαρμένους βλαχοδημάρχους, που είχαν εκλεγεί με τη Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ»!  Άκουγα δε στο ραδιόφωνο τον Σκουρλέτη, αυτόν με την μονίμως ξινισμένη έκφραση, γιατί προφανώς του μυρίζουν οι ιδέες του, να εξηγεί πως, ο ροκαμπιλάς ομόλογος του Τσάβεζ στα Βαλκάνια, εννοούσε τους «κακούς» δεξιούς αυτοδιοικητικούς, που έχουν εμπλοκές με τη δικαιοσύνη.

Η αλήθεια είναι πως δεν δίνω δεκάρα για τις εξηγήσεις. Κάθε «προοδευτικός» ταβλαδόρος του άστεως το παίζει «αριστοκράτης» κι ας είναι απόγονος κλεφτοκοτά ή χωριάτη μπετατζή επί Χούντας. Σαν μια γκόμενα που ήξερα, από ωραιότατο ηπειρώτικο χωριό. Πήγε για ένα χρόνο στην Ιταλία με το Erasmus και γύρισε με προφορά Μπολονέζας και καλά!

33.Η «ΧΡΗΣΙΜΗ ΗΛΙΘΙΑ» ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ! του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Η Δύση ετοιμάζεται και πάλι να βγάλει τα μάτια της. Το έκαναν στα τέλη της δεκαετίας του ’70, πρώτοι οι Αμερικανοί στο Αφγανιστάν. Εκπαίδευσαν τον Οσάμπα μπιν Λάντεν και τους συντρόφους του για να πλήξουν τη Σοβιετική Ενωση, που μόλις είχε εισβάλει στη χώρα όπου ο Αλέξανδρος ξόδεψε σχεδόν 10 χρόνια πολεμώντας για να υποτάξει μέρος της. Ο γάμος του με τη Ρωξάνη τού χάρισε για σύζυγο την ωραιότερη γυναίκα της Ασίας, λίγη ειρήνη και μια επίφαση εξουσίας στα ανυπότακτα βράχια των πεθερικών του.

Είκοσι έναν αιώνες μετά, το 1842, οι Άγγλοι είδαν όλο τους το εκστρατευτικό σώμα, υπό τον πλέον άχρηστο αξιωματικό που έγινε ποτέ στρατηγός, τον Ελφινστόουν, να φεύγει κυνηγημένο από την Καμπούλ, ύστερα από εξέγερση υπό τον Ακμπάρ Χαν, και να σφαγιάζεται καθ’ οδόν. Μόνο ένας επιζών Ευρωπαίος, ένας γιατρός, γύρισε έφιππος για να πει τα μαντάτα στην Τζαλαλαμπάντ.

32. ΟΙ ΣΑΟΥΔΑΡΑΒΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΧΗΜΙΚΩΝ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ; Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, άρχισαν τα αποκαλυπτήρια για όσα συμβαίνουν στην Συρία, όπου αλωνίζουν η Ταξιαρχία Τζαμπχάτ αλ Νούσρα και άλλοι σουνίτες τζιχαντιστές, σφαγιάζοντας χριστιανούς και αλεβίτες. Οι μαζικές δολοφονίες αμάχων κι αιχμαλώτων όμως δεν προσδίδουν στρατιωτική υπεροχή. Οι Συριακές Ένοπλες Δυνάμεις στο πεδίο της μάχης κυριολεκτικά πάτησαν στο σβέρκο το συνοθύλευμα φανατικών σουνιτών κατσαπλιάδων, που εδώ και δυόμισι χρόνια αιματοκυλά την Συρία με συναυτουργό την ισλαμοφασιστική Τουρκία και πακτωλούς βοήθειας από το Ριάντ και τα Εμιράτα.

51. ΟΙ ΛΑΟΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΦΟΥΣΚΑΣ ΧΡΕΟΥΣ του Τίτου Χριστοδούλου

του Τίτου Χριστοδούλου

Αν παρακολουθήσει κάποιος την διαχρονική εξέλιξη του παγκόσμιου δημόσιου χρέους, όπως αυτό παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του Economist, θα παρατηρήσει ότι για την τελευταία δωδεκαετία και ειδικότερα από το έτος 2001 μέχρι και το έτος 2013, το παγκόσμιο χρέος θα αυξηθεί περίπου κατά 200%!!!. Ήδη είναι... κοντά σ’ αυτό το ποσοστό. Συγκεκριμένα, ενώ το έτος 2001 ήταν 15,7 τρισεκατομμύρια δολάρια, το επόμενος έτος 2013 θα φτάσει στα 49,7 τρισεκατομμύρια δολάρια. Δηλαδή αύξηση περίπου 200%. 

50. DEMOCRATIC AND FEDERALISM By Titos Christodoulou

By Titos Christodoulou

Federalism raises several challenges to democratic theory,especially as developed for unitary states. Federal arrangements are often morecomplex, thereby challenging standards of transparency and accountability. Therestricted political agendas of each center of authority also require defense(Dahl 1983; Braybrooke 1983). 

The power that sub-unitswield in federations often restricts or violatesmajority rule, in ways that merit careful scrutiny. Federal politicalorders typically influence individuals’ political influence by skewing theirvoting weight in favor of citizens of small sub-units, or by granting sub-unitrepresentatives veto rights on central decisions. Minorities thus exercisecontrol in apparent violation of principles of political equality andone-person-one-vote — more so when sub-units are of different size.

49. ΠΑΛΑΜΙΔΕΣ και ΠΑΛΛΑΚΙΔΕΣ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Από την αγάπη για το ψάρι, στο ψάρεμα της αγάπης

«Ζαργάνα μου», «τσιπούρα μου», «δελφινάκι μου» και άλλες παντοίες ψαροειδείς παρομοιώσεις έχουν χρησιμοποιήσει οι Έλληνες ερωτύλοι για να ορίσουν το υποκείμενον του ιμέρου των και το αντικείμενο, εάν είναι τυχεροί, του ερώντος καμακίου ή των ερωτικών δικτύων τους.

Στις λάγνες παρομοιώσεις αυτές συναντώνται, αρχαιόθεν, από την εποχή των κλασσικών Αθηνών, τα δυο πιο «ακριβά» - κυριολεκτώντας, εδώ, πανάκριβα - πάθη των Ελλήνων. Οι γυναίκες, ή εταίρες, και τα ψάρια -προσέξτε πάντως, πριν πείτε την καλή σας «δελφινάκι»! Ίσως, όσο σπάνιον, να γνωρίζει αρκετά ελληνικά, ώστε να θυμηθεί ότι στην ρίζα της ονομασίας είναι η «δελφύς», η κοιλιά, και το δελφίνι ονομάζεται έτσι γιατί είναι το γουρουνάκι της θάλασσας, ο «porcus piscinus» - πρόσεχεν το «έπος», ο καλός ψαράς ο Ζέπος!

48. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ Και ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ του Τίτου Χριστοδούλου

του Τίτου Χριστοδούλου

Όρος και αρετή της συγγραφής της ιστορίας είναι η «αντικειμενικότητα». Τα γεγονότα πρέπει να παρασταθούν ως συνέβησαν, η πραγματικότητα να γίνει σεβαστή, η αφήγηση να διαλέγεται αντικειμενικά κι αμερόληπτα με την «αλήθεια εκεί έξω». Η αντικειμενικότητα στην παρουσίαση των γεγονότων αποτελεί, εξ άλλου, την πρώτιστη αρετή του δημοσιογραφικού λόγου, οι «ιστορίες» του οποίου, τα «stories», αφορούν την καταγραφή της ιστορίας, εν τω γίγνεσθαί της. Πρόκειται για την αξιωματικά κανονιστική περιγραφή του τρόπου λειτουργίας του δημοσιογραφικού λόγου και των καθηκόντων του δημοσιογράφου, απέναντι στο γεγονός κι απέναντι στο κοινό του.