ΝΕΟΛΑΙΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ, ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΝΕΟΙ! του Τίτου Χριστοδούλου

Πω πω, μποτιλιάρισμα, και θα αργήσουμε
στο συνέδριο νεολαίας!

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

΄Ηταν κάτι σαν την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Περνούσαν «μια χαρά», με τις χαρούες τους, απομονωμένοι, μάλιστα, από τα οχληρά βλέμματα κι ενοχλητικές ερωτήσεις. Παιγνίδια για «μεγάλα παιδιά», οι... Μεγάλοι της παροικίας. Κι αίφνης, ξεφύτρωσε το θέμα: «παιδιά».

Οι νέοι. Πούν' τους «νέοι»; Δεν μπορεί να είναι έτσι... στέρφα η παροικία, αναρωτήθηκε... κάποιος. Δημοσιογράφος. Και βέβαια, όχι ομογενειακός, οι πάροικοι δημοισιογράφοι δεν είναι για να ερωτούν, απλά να ακούν. Ήταν Κύπριος, στο συνέδριο των Αποδήμων. Η απορία του φάνηκε λογική. Κι η αντιπροσωπεία των Μεγάλων Κυπρίων, της Ομοσπονδίας, βρέθηκαν εξ απίνης. «Λογική»; Στην παροικία μας;

ΥΒΡΙΝ ΧΡΗ ΣΒΕΝΝΥΝΑΙ Ή ΣΗΜΑΙΑΝ! - Οι σημαίες δεν υποστέλλονται, αλλά ούτε και "σβήνονται"! του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

He who shows that is that isn’t

Gets himself locked up in prison!

Mε παρόμοια ποιηματάκια μάθαιναν στα παιδάκια τους oι παλαιότεροι (το ακούσαμε σε αναμνήσεις λογοτέχνιδος στο Radio 4) την αξία της αλήθειας και ειλικρίνειας. Με περισσότερη αυστηρότητα και  κανονιστική ανελαστικότητα οι νόμοι και κανονισμοί της δημοσιογραφίας και των ηθικών (όχι τραπεζικών) επιταγών της (ethics of journalism) ορίζουν, απανταχού του πλανήτου, ως πρώτιστη υποχρέωση του δημοσιογράφου και του μέσου του, εντύπου ή ραδιοτηλεοπτικού, την προβολή αντικειμενικής και αναλλοιώτου της αλήθειας. Μάλιστα, οι θαλερότεροι και θαρραλεότεροι των δημοσιογράφων, στην σύντομη καριέρα τους πριν καταλήξουν εν χάνδακι να μετρούν τις πληγές των, εκτιμούν ως κλήση και πρώτον μέλημά τους το καθήκον να «ελέγχουν» αποκαλύπτοντες τις αλήθειες για την εξουσία, «speak truth to power», όπως το έχει ο καταξιωμένος όρος.

ΑΣΤΕΙΟΝ ΕΙΝΑΙ... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Αστείον είναι το παραγεμισμένο βραστό καλαμαράκι. Ή, με την… ίδια έννοια, αστείον είναι ο τρόπος του άστεως. Περισσότερο από «πολιτικό» το αστείο είναι «πολίτικο». Και πολιτισμένο.

Όσο το βραστό καλαμαράκι, που ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές του αποκαλεί «αστείον»: «Αστείον εστιν τευθίς ωνθυλευμένη» (Δειπνοσοφισταί, Ζ 293.41). Ένα κόσμιον πιάτο, για τους ειδήμονες, τους γευσιγνώστες, τους κοσμικούς. Τους ανθρώπους που ορίζουν τους κοινωνικούς κανόνες και γνωρίζουν να τους ακολουθούν με «gusto», τουλάχιστον δημόσια. Σφραγίζοντας κοινωνικά το «δόκιμο», ξέρουν να «δοκιμάζουν» τα νέα πιάτα όπως και την πρωτοτυπία του αστείου. 

DE IMPOSTORIBUS. του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Συνέπεσεν ή και συνέπαιξεν η ταυτοχρονία, η άνευ αιτιότητος συμπτωματικότης, μεταφυσικώς γνωστή παρά τω ψυχολόγω του βάθους Karl Jung ως «synchronicity», ώστε εις δύο χωριστάς περιπτώσεις, εν ταυτή τη ημέρα , δύο ομηγύρεις παροίκων να με ερωτήσουν τί δηλοί η λέξις «impostor»: ο ψευδεπίγραφος, κίβδηλος, ψεύτικος, κάλπικος, νόθος, θεατρίνος, προσποιητής, τσαρλατάνος, υποκριτής, απατεών, παραμυθάς, πλάνος, τενεκές, προφασίας ή επιφασίας ή κοινώς.. φάντης.

Προφανώς ζουν, εσκέφθην, εις την παροικίαν μας, όπου και όλως ενδημεί το είδος, η ευδοκίμησις του οποίου και τόσον κερδαίνει από την εν ευδία κοίμησιν των υπολοίπων. Απού έν έσιει ντροπήν, ο κόσμος ούλος εν δικός του, λέγει θυμοσόφως νοήσας ο «λάς αναιδής», πέτρινος λαός μας, βιαζόμενος να πράξει ομοίως, τον κίνδυνον ούτω διατρέχων να συλληφθεί ως επιφαινόμενος ιμπόστωρ, δις κάλπικος παράς. Λαμβάνω λοιπόν το θάρρος της φιλοξένου προαιρέσεως σας, δια να καταθέσω την επί παντός «ιμπόστορος» άποψιν του εθνικού της ευτελείας μας ποιητού, Γεωργίου Σουρή.

ΚΟΥΡΕΙΟΝ "Η ΤΡΙΧΟΤΟΜΗΣΙΣ"

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

«Εισίν και τρίχες». Είιχε μαλλιάσει η γλώσσα του να προειδοποιεί για τους «εκκαιδέκατους» (δεκαεξαετείς) ο των ατρίχων ερώμενος της Παλατινής Ανθολογίας. Τριχή και χιλιοτριχή, τρεις και χίλιες τρεις φορές, στην καθαρεύοσα (καταλαβαινόταν τότε) ή την μαλλιαρή, προειδοποιήθηκαν και οι ευτριχείς Κύπριοι ότι αν και κλείνει η ψαλίδα από την Ευρώπη, έχει τους σκοπούς του το εκ κατασκευής όργανον της τριχοτόμησης. Κι εκείνη η περίεργη, θυμάστε πώς μας ανατρίχιαζαν οι μυστικές τριχιές της, του Ελσίνκι τότε η αλογοουρά.

Περί τριχών πάντα ο λόγος. Στους χαλεπούς του Ελληνισμού καιρούς, το μπλαμπλαδόρον έθνος μας ξαναθυμάται των λογισμών του τις τρίχες. Το έθνος που τον λόγον ανέδειξεν ως πολιτισμόν του, κι έκφρασή του πολιτική της πειθούς τον ναόν, την δημοκρατία. «Ουκ έστιν πειθούς ιερόν άλλον πλην λόγος» που υμνούσε την εγκαθίδρυση της αθηναϊκής δημοκρατίας ο Αισχύλος. 

CERN – ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΝΑΓΗ. του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

10η Σεπτεμβρίου 2008. Σημαδιακή ημερομηνία όχι μόνο για τους φυσικούς υψηλών ενεργειών, τους αστροφυσικούς και τους κοσμολόγους αλλά για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Είναι η ημέρα κατά την οποία θα ξεκινήσουν τα μεγαλεπήβολα πειράματα στο Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) του Ευρωπαϊκού Κέντρου Έρευνας Στοιχειωδών Σωματιδίων, τα οποία φιλοδοξούν να συλλέξουν στοιχεία για την κατανόηση των νόμων που βρίσκονταν σε ισχύ αμέσως μετά τη Μεγάλη Εκρηξη (Big Bang) που δημιούργησε το Σύμπαν πριν από 13.7 δισεκατομμύρια χρόνια.

Στα πειράματα συμμετέχουν χιλιάδες επιστήμονες από πολλές χώρες του κόσμου. Ανάμεσά τους, και μια κυπριακή ομάδα υπό τον Καθηγητή Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και Πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου, Διακεκριμένο Δημοσιογράφο, Θεατράνθρωπο, Ποιητή, Ηθοποιό, Εκφωνητή, Λέκτορα, Ραδιοφωνικό Παραγωγό, Θεατρικό Κριτικό, Αναλυτή, Ειδικό Πολιτιστικό, Αρθρογράφο, Επικήδειο Θρηνωδό, Παρουσιαστή και Ζεν-πρεμιέ Βασίλη Παναγή.

LATRINALIA ECLOGICA - Oι εκλογικές σκατολογικές εμπνεύσεις των Κυπρίων! του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Στην θέα των κοπράνων του ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με το εσώτατο είναι του. Η άποψη του Φρόϋντ για τα σκατά τα ανάγει στην πρώτη μεταφυσική «αλήθεια» που αποκαλύπτεται στην παιδική μας αντίληψη. Το χέσιμο για τον Φρόυντ είναι άλλωστε κι η πρώτη συνειδητοποίηση των όρων (και ορίων) ελέγχου που μπορούμε να έχουμε στον ριστοδούλουεαυτό μας και τον κόσμο. Ο Σλοβένος φιλόσοφος Σλαβόϊ Ζίζεκ (στο The Plague of Fantasies) διαφορίζει τις ευρωπαϊκές κουλτούρες από το πώς αντιμετωπίζει ο δυτικός άνθρωπος το παραγόμενο προϊόν του εντέρου του. 

Οι Γερμανοί κατασκευάζουν τις λεκάνες με το διάζωμα μπροστά και την τρύπα της χολέτρας πίσω έτσι ώστε στο χέσιμο να δίδεται απεριόριστη δυνατότητα να εξετάσουμε με τη ησυχία μας τί παρήγαμε (και να πάρουμε μια οπτική άποψη για την κατάσταση του εσωτερικού μας). Στο άλλο άκρο οι Γάλλοι κατασκευάζουν τις τουαλέτες τους έτσι ώστε τα κόπρανα να εξαφανιστούν αμέσως από την θέα τους. Εμείς παίρνουμε την μέση οδό, τα μετεωρίζουμε στο νερό, δοσμένα στην παρατήρησή μας αλλά εμβαπτισμένα / μισοσκεπασμένα στο νερό με αινιγματική αιδώ σαν το ΝΑΙ και ΟΧΙ του ΑΚΕΛ για το σχέδιο Ανάν. Σκατό που μένει αν και έχει φύγει.

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ Ή ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ; του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Μια αισιοδοξία αποπνέεται στο φυλλάδιο της κυβέρνησης για την «θεραπευτική» λύση της ομοσπονδίας. Είναι άλλωστε στην φύση των διαφημιστών να πωλούν ωραιοποίηση της πραγματικότητας. Η υδατική κρέμα εξαφανίζει τις ζάρες από το πρόσωπο της λύσης. Δεν γερνάτε, φίλοι αγοραστές των λύσεων μας. Πεθαίνετε νέοι.

Η σωτήρια λύση που πωλούν λοιπόν οι πωλητικοί μας είναι ότι αν η λύση είναι ομοσπονδιακή κι όχι συνομοσπονδιακή (όπως εμμανώς επιδιώκει η altera pars, αλλά φαίνεται ποσώς να το επιτυγχάνει... παρωνύμως), το πρόβλημα της ενότητας του κράτους επιλύεται, με συνταγματική αποτροπή της απόσχισης.

Η ΔΑΡΜΕΝΗ ΝΥΦΗ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

H Τουρκία θα καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο ατιμωρητί - Πρεσβεύει άρθρο στο φιλοσοφικό περιοδικό των Τόρηδων Salisbury Review

«H Τουρκία θα καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο, γιατί αυτή είναι η φυσική απόληξη αυτών που έχουν προηγηθεί. Η πεντανόστιμη λιχουδιά της Κύπρου μπορεί να φαγωθεί σε μια μπουκιά ή μπουκίτσες μπουκίτσες, πάντα με την δικαιολογία της «προστασίας» των Τουρκοκυπρίων (τα εισαγωγικά στο αρχικό κείμενο) αλλά η δικαιολογία θα γίνει αποδεκτή, όταν έχει συντελεστεί το γεγονός. Τούτο διότι τα τετελεσμένα γεγονότα αφήνονται πάντα απείρακτα, αφού είναι τόσο δύσκολο να αρθούν. Κι αν μια τέτοια ενέργεια της Τουρκίας σηκώσει μια «μυρμηγκιά» (an ant’s nest) από διεθνείς επικρίσεις, η Τουρκία δεν θα ενοχληθεί από τα μυρμήγκια, ειδικά αν έχει επιλέξει για την ενέργειά της μια συγκυρία όταν οι μεγάλες δυνάμεις είναι εμπλεγμένες σε μια ευρύτερα απειλητική κρίση».

ΠΕΡΙ ΑΜΩΜΩΝ ΣΥΛΛΗΨΕΩΝ - Η ΜΙΑ ΤΙΜΙΑ ΠΑΡΟΙΚΙΑ ΜΑΣ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Απορία ψάλτου βηξ. Και ξαναβήξ, και ξεροβήξ. Πώς αλλέως να απαντήσω στην ερώτηση Βρετανού ερευνητού περί τα κοινωνικά της παροικίας μας που με ηύρε, Κύριος οίδεν πώς (διότι φαίνεται να με ευρίσκουν πάντα οι απέξω και να με ξεχνούν παντάπασιν οι από μέσα) και με συνεντευξιάσθη για τα περί την παροικία μας, εν όψει ταινίας που θα εγυρίζετο οσονούπω περί την χλωρή παστάδα του Green Lanes.

Eξαίρετος και σφαρικός και αντισφαιρικός με τας εμβριθείς και ενίοτε αιχμηράς ερωτήσεις του ο νεαρός ερευνητής έφθασεν και στην ερώτηση, ξηροβηκτικήν ομολογούμεν, για το «έγκλημα ως κοινωνικό πρόβλημα στην παροικία μας». Υπάρχει, σε ποιο βαθμό και πώς αυτό αντιμετωπίζεται από τους λοιπούς, αθώους ημάς και την ποσώς αθωοτέρα και τιμιωτέρα των χερουβείμ ηγεσία της κοινότητος.

HOMER, THE SUN THAT NEVER SETS του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

The plot is ingenious, the magnitude 'epic', the complexity masterly, the structural technique novel, the narrative engaging, the unity binding the monumental compositions striking, the grandeur and beauty of the solemn poetic diction superb, the theme eternal, the appeal for scholarly quest undying. The age: primordial. The relevance imperative. Α most engaging teaching of what it is to be human.

With the Iliad and Odyssey, Greek poetry - indeed Western poetry -has started with nothing less but two monumental masterpieces. Whether they are the culmination of a long line of oral tradition contributing several lays of distinct, recitable tales, as is universally accepted since the time of F.W. Wolf's pioneering work on the Homeric question in 1795, or represent the reworking by a commanding genius (Homer), the Iliad and the Odyssey have all the merits of brilliantly finished art. ∂merging at the very dawn of the perceived Western poetic tradition, Homer has been universally celebrated as the 'founder and father-figure of the Classical tradition.'

ΟΞΥΜΩΡΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ του Τίτο Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Όλα τα οξύμωρα στην πίστα. Το οξύμωρον. Αρχαίος ο όρος, από την ρητορική θεωρία. Κι αρχαία η πρακτική, με σοφό συχνά παρά σοφιστικό περιεχόμενο, όπως το ρητό «σπεύδε βραδέως»... 

Πρόκειται για συζεύξεις η συνδυασμούς όρων που αντιφάσκουν και αλληλοαναιρούνται, συχνά παράγοντας στην εμφανή τους νοηματική σύγκρουση και τριβή το φώς μας νέας, κρυμμένης, κατανόησης κι αλήθειας. Πιο συχνά πρόκειται για τετριμμένες εκφράσεις που, στρογγυλεμένες απο την χρήση, έχουν χάσει την οξύτητα της κυριολεξίας και δεν εκπλήσσουν με την άτεχνη αντίφαση των όρων τους.