ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ της Νατάσας Γεωργανάκη

Γράφει η Νατάσα Γεωργανάκη:

ΠΟΣΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΣΗΜΕΡΑ;

Ένας πολύ πνευματικός άνθρωπος δεν επικαλείται δικαιώματα... ούτε ανθρώπινα... ούτε πολιτικά... ούτε καν αστικά...! Ξέρει να τ΄ αναγνωρίζει σε αδύναμους ανθρώπους... σ΄όλους όσους χρειάζονται προστασία...!

Έτσι για να έχουν κι αυτοί... "κάτι" σ΄αυτήν τη ζωή...!

Ένας πολύ πνευματικός άνθρωπος δεν έχει ανάγκη από σύμβολα - στολίδια... Αυτά δίνουν αξία σ΄ ανθρώπους που ουσιαστικά λάμπουν όπως ο επιχρυσωμένος μπρούντζος... Πολύ προσωρινά γανώνονται κι αυτοί και καμαρώνουν...!

Έτσι για να μπορεί ο εχθρός να βρίσκει εφιάλτες...!

91.Ο ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ... του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης;

Θυμίζω λίγο την πολιτική της Κουμουνδούρου για τη λαθρομετανάστευση. Κατάργηση FRONTEX, ελεύθερη διέλευση των απρόσκλητων μουσαφιραίων στα σύνορά μας και Ανοικτά Κέντρα Φιλοξενίας. Τουτέστιν, ξέφραγο αμπέλι, να μαζευτούν όλοι οι παρίες της Ασίας και της Αφρικής. Θα τρώνε, θα πίνουν, θα κοιμούνται τζάμπα και θα μπαινοβγαίνουν όποτε τους καπνίσει. Παστρικές δουλειές. Θα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα. 

Τι και αν αυτό θα βλάψει ανεπανόρθωτα όχι μόνο τους Ελληνες, αλλά και όσους ξένους πραγματικά δικαιούνται πολιτικό άσυλο και προστασία αλλά θα παίρνουν σειρά πίσω από μιλιούνια παράνομων οικονομικών μεταναστών, που δηλώνουν ψευδή καταγωγή, ψευδή στοιχεία και δήθεν «πολιτικές διώξεις»; Στα παλιά τους τα παπούτσια, των επαγγελματιών «αντιρατσιστών», χοντροκώλες επιδοτούμενες μύγες των ΜΚΟ, αρκεί να γίνουμε παρδαλή σαλάτα.

Ο ΔΕ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΣ ΒΙΑΙΟΣ ΤΙΣ ΕΣΤΙΝ...του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδύλου:

Limit-up, limit-up, limit-up!!! Θυμάστε εκείνους τους ξέφρενους καλπασμούς, των Ιππέων της χρηματιστηριακής Αποκαλύψεως; Same story. Αφορμή για τις πιο πάνω, οδυνηρές, σκέψεις, η τυχαία (δηλαδή, ατυχής) συνάντηση, σε εκδήλωση βιβλίου (ποιος θα το περίμενε) με νομικό βουλευτή που συνευρίσκετο δημοσία με φίλο και συνεργάτη του, ονομαστό, μαθαίνω τώρα, ταγό της εποχής της προηγούμενης (ή, προπροηγούμενης) φούσκας, του χρηματιστηρίου.

ΤΩΝ ΜΩΡΩΝ ΤΑ ΟΞΥΜΩΡΑ: ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ (Α)ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ. του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Γιορτή των Γραμμάτων και στην Κύπρο τα σχολεία την τιμούν με... εορταστική αποχή από αυτά, παραμένοντας κλειστά... Εάν είχαμε σοβαρούς ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά, απορεί μια φίλη στο φβ. Εάν...

Κατά τα άλλα, και με ανάλογη οξύμωρη λογική, οι πολιτικοί μας αναλαμβάνουν την διαχείριση των πολιτικών τυχών (δηλαδή, ατυχιών) του τόπου αυτοκαταργούμενοι, με αποχή από την πολιτική απόφαση, δηλαδή την προαίρεση, προϋπόθεση της πολιτικής πράξης, που αναθέτουν στην Τρόικα, διαφημίζοντας ως... πολιτική αρετή ότι "θα κάνουμε ό,τι ζητεί η Τρόικα".

Η ΑΝΥΨΩΣΙΣ και ΕΠΑΝΕΝΩΣΙΣ της ΚΥΠΡΟΥ. του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Μην απελπίζεσθε. Ξανασυνέβησαν αυτά. Πριν εκατομμύρια χρόνια. 

Εκπληκτική κι ενδιαφέρουσα η διάλεξη, χθες,για την Γεωλογία της Κύπρου, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τραπέζης Κύπρου. Μάθαμε, με την βοήθεια πλήθους διαφανειών, για την γένεση κι ανήψωση της Κύπρου, την Ένωση των δύο νήσων, των διχοτομημένων και τότε Πενταδακτύλου και Τρόδους, την παλαιογραφική της εξέλιξη, τον εποικισμό της από ζώα, τους νανοελέφαντές της και τους ιπποποτάμους που εξελίχθηκαν, αν εξελίχθηκαν, στους σημερινούς πολιτικούς κι οικονομολόγους της, τους ορυκτούς κι υδατικούς της πόρους - πώς, αν δεν υπήρχε το Τρόοδος με τα 1000 χιλιοστόμετρα βροχής του ετησίως, η Κύπρος των 200 χιλιοστομέτρων στο υπόλοιπόν της θα ήτο, όπως έγινε σήμερον οικονομικώς, δηλαδή ημιέρημος. 

90. ΕΜΠΟΡΟΙ ΠΤΩΜΑΤΩΝ... του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Στον ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλία/JP Morgan, υπάρχει ένα κομμάτι των στελεχών και ο προπαγανδιστικός τους μηχανισμός, που τις τελευταίες μέρες έκαναν εμπόριο πτωμάτων και πόνου. 

Βγήκε κι ο Παπαδημούλης, ο γνωστός οικονόμος και νοικοκύρης αριστερός επενδυτής με το 1.329.600 ευρώ (499.000 στη μπάνκα και επενδυτικό χαρτοφυλάκιο 830.600), σκούπισε με μεταξωτό μαντήλι τα δάκρυα του, που έσταζαν πάνω στο φουά γκρα, και διακόπτοντας τον όλο ιδρώτα αγώνα του κατά των «διεθνών τοκογλύφων», κατήγγειλε ως «απάνθρωπες» τις δηλώσεις των αρμοδίων, που τόλμησαν να μην κρεμάσουν ανάποδα τους λιμενικούς. 

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΒΟΥΒΩΝΙΚΗ ΠΑΝΩΛΗ, BLACK DEATH... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Ίσως, δηλαδή, δεν αποκλείεται...

Eλπίζω το κρύο να σκοτώνει τα βακτήρια της βουβωνικής πανώλης, επανέρχεται. Ή, τουλάχιστον, να βοηθήσει σε πιο ψύχραιμες αναγνώσεις των πανικόβλητων ή πανικόν ενσπειρόντων άρθρων όπως το πρόσφατο στην Daily Mirror - που με τόση προθυμία αναδημοσίευσε σήμερα η αγγλόφωνη Κυπριακή, Cyprus Mail.

Αν μη τι άλλο, θυμόμαστε την ιστορία, μαθαίνουμε βιολογία. Και ξεχνούμε (μαζί με τα της εκλιπούσης δημοσιογραφικής ηθικής) τα τωρινά βάσανα, με τον φρούδο φόβο των αρχαίων.

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΙΑΣ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ. του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Ή μνημονικός εί; (Αριστοφάνους, Νεφέλαι 483 sq)
Από το εύλογον της εθελοτυφλίας στο άλογον της αυταπάτης

Όχι, δεν ρωτά ο Σωκράτης τον επίδοξο μαθητή του, τον Στρεψιάδη, αν είναι υπέρ ή κατά του μνημονίου (άλλωστε, και οι τότε πολιτικοί θα ζητούσαν «ενότητα» επί του θέματος, δηλαδή να βγάλει ο λαός τον σκασμό.) Ζητεί ο φιλόσοφος να μάθει αν ο φιλότιμος μαθητής έχει μνήμη. Περί χρέους, πάντως, η έξυπνα στρεβλή απάντηση του Στρεψιάδη, «Δύο τρόπω, νη τον Δία. Ήν μεν γ΄ οφείληταί τι μοι, πάνυ, εάν δ’ οφείλω, σχέτλιος, επιλήσμων πάνυ» (Και έχω και δεν έχω, μα τον Δία. Αν μου χρωστούν δεν το ξεχνώ, κι αν χρωστώ εγώ, ο δύστυχος, δεν το θυμάμαι.)

89. Ο ΞΗΡΟΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΟΝΤΙΣΙΟΝ… του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Παρακολούθησα με προσοχή τις αντιδράσεις για το βίντεο του Ξηρού. Τον είπαν play mobil, «βαψομαλλιά», χοντρό. Του κότσαραν με φωτομοντάζ τον Τρύφωνα Σαμαρά να του φτιάχνει το μαλλί, οικτίρισαν την σκηνική του παρουσία, την κόκκινη μπλούζα του, τον τρόπο που διάβαζε το κείμενο κλπ. Συγγνώμη, αλλά αν δεν κάνω λάθος, ο Ξηρός δεν περνούσε οντισιόν για να αντικαταστήσει την παλαίμαχο Όλγα Τρέμη, ούτε θα αναλάβει την στήλη «ένοπλος αγώνας και ζώδια» στην εκπομπή του Κωστόπουλου.

48. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΑΣΗ, ΟΧΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ... του Βασίλη Κεσσάριου

Γράφει ο Βασίλης Κεσσάριος:

Έχει γίνει πολύ της μόδας τώρα τελευταία, να νομιμοποιείται η "δημοκρατική" θολοκουλτούρα, κυρίως αυτή της αριστεράς, έτσι ώστε να φέρεται εναντίον του φαινομένου της Χρυσής Αυγής, χρησιμοποιώντας κάθε είδους υβρεολόγιο, επενδύοντας το μάλιστα με μια δήθεν καλλιτεχνική και διανοουμενίστικη αντίληψη. 

Απόδειξη της επιφανειακής αυτής επένδυσης, είναι πως το υβρεολόγιο προέρχεται κυρίως από άτομα που ουδέποτε πέτυχαν κάτι ιδιαίτερο στον καλλιτεχνικό τομέα, παρά μόνο να εκπαιδεύσουν το προσωπικό τους ψώνιο, δηλώνοντας καλλιτέχνες. 

6. Ο ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΛΗΘΟΥΣ ΒΙΟΥ...του Αθανάσιου Μιχαλόπουλου

Γράφει ο Αθανάσιος Μιχαλόπουλος:

Στη σύγχρονη πολιτική επιστήμη καταγράφεται η πεποίθηση ότι η γλώσσα εν γένει έχει τη δυνατότητα να αποτυπώσει φαινόμενα της εμπειρίας, της πραγματικής ζωής. Μάλιστα, για να περιζώσει με επιστημονική θεώρηση μια μονιστικού τύπου θετικιστική μεθοδολογία σε απόλυτο βαθμό εξαντλεί την κατανόηση των σημαινόντων με τη γνώση των σημαινομένων. Με λίγα λόγια ευρίσκει το νόημα μέσα στη θεατό της γλώσσας, στις λέξεις.

Αντίθετα, η κοινοτική φιλοσοφία εδραιώνεται στην εμπειρία ως στάση αποφατισμού.

NOT WAIVIHG, BUT DROWNING...του Τίτο Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

 
Η ζωή μου σαν αστραπή περνά μπροστά στα μάτια μου. Αλλ’ αυτό συμβαίνει, κανονικά, όταν κανείς πνίγεται, όχι όταν κάθεται στο γραφείο του. Εκτός κι αν, εδώ, μπροστά στο χαρτί, να ανακαλύπτω ότι ‘I am not waiving, but drowning’. Όπως, γενικά, και συνολικά, αυτός ο τόπος. Από γεννησιμιού μας, στα χρόνια της Ζυρίχης. 

Όταν, δηλαδή, ο τόπος αυτός ενόμισεν ότι γεννιέται (ότι του επέτρεπαν να γεννηθεί) ως κράτος. Και πληρώνουμε, έκτοτε, το ΄νόμισμά’ του αυτό.

Βέβαια, έβγαλαν πολλά… νομίσματα όσοι ενόμισαν τον «νόμο» τούτου του δυσοίωνου, οιονεί κυρίαρχου κράτους. Οι άνθρωποι του νόμου, όχι λιγότερο, «άντε τζαι καλός δικηόρος» όντας η μία και πιο βαρύτιμη φιλοδοξία, κυρίως για όσους το «άνθρωπος του νόμου» (κι ας λέει ο θείος Θωμάς για το φυσικό δίκαιο) δεν σημαίνει και «νόμος του ανθρώπου».