Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

28. Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ...του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη.

του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Όταν σπούδαζα στη Θεσσαλονίκη έμενα στις Σαράντα Εκκλησιές. Σκοπού 5, απέναντι από τον πάλαι ποτέ θρυλικό κινηματογράφο τέχνης «ΑΙΑΣ». Δεν υπάρχει πια.

Είχα μια καλή φίλη από την Αθήνα, σπούδαζε στην Οδοντιατρική, που έμενε κοντά στην Αγίου Δημητρίου, τη Μαίρη. Οταν πήγαινα να τη δω κατέβαινα τη Βιζυηνού, μετά έστριβα δεξιά και ύστερα αριστερά στο πλαϊνό στενό του Τουρκικού Προξενείου, που στεγαζόταν στο μαϊμού «σπίτι του Κεμάλ». Στον τοίχο υπάρχει μια πλάκα που γράφει ότι «σε αυτό το σπίτι γεννήθηκε ο αναμορφωτής της Τουρκίας» -ή κάπως έτσι- Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και στη γωνία είχε μια σκοπιά, όπου σε 24ωρη βάση φυλούσε δικός μας αστυφύλακας.

Κάθε φορά που περνούσα απέτια τον δικό μου «φόρο τιμής» στον άνθρωπο, για τον οποίο ο Αδόλφος Χίτλερ το 1939 είχε μιλήσει σε τουρκική αντιπροσωπία. Οπως αναφέρει και ο κεμαλικός δημοσιογράφος και συγγραφέας Falih Rıfkı Atay (μέλος της): «Στα πεντηκοστά του γενέθλια επισκεφθήκαμε τον Χίτλερ με μια τουρκική αντιπροσωπία. Ο Χίτλερ, κατεχόμενος από τη μανιακή υπερηφάνεια του, είπε: “Ο Μουσταφά Κεμάλ (…), ο Mussolini ήταν ο πρώτος του μαθητής κι εγώ [ο Χίτλερ] είμαι ο δεύτερος μαθητής του”».