ΑΓΩΝΕΣ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟΙ. Η ΕΥΦΗΜΩΣ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΔΩΝ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Η φωνή σπαρακτική, αυθόρμητη, ξέσπασμα ασυγκράτητο. Ο λόγος μεστός, καίριος, άμεσα πειστικός. Μια συσσωρευμένη ιστορία βίας και περιφρόνησης της αδυσώπητης αλήθειας των γεγονότων, βρίσκει τον πιο άμεσο έλεγχό της. Στα θύματα της σωπασμένης ιστορίας. 

Δεν μιλούν, εδώ, οι κρατούντες της πολιτικής, αλλά, ακράτητοι πια, οι ελάχιστοι πολίτες. Άμεσα, ανέρωτα, «αδια-μόρφωτα», τα πρόσωπα χωρίς τους εκπροσώπους. Το προσωπικό είναι πια το πολιτικό, κι η ιστορία συναντά τις προσωπικές ιστορίες αυτών που συνθλίβει το πέρασμά της. Λιώνουν, ματώνουν, αλλά έτσι γράφεται, στο οδόστρωμα, η ιστορία.

10. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΑΣ, ΡΕ ΡΕΜΑΛΙΑ; της Νατάσας Γεωργανάκη

Γράφει η Νατάσα Γεωργανάκη:

Με χρέος 127% του ΑΕΠ μας έβαλαν στο ΔΝΤ και στην προσπάθειά τους να μας σώσουν έφτασαν το χρέος στο.... 265% του ΑΕΠ...!

Με χρέος 127% του ΑΕΠ δεν μας δάνειζαν οι αγορές γιατί έκριναν ότι ήταν αδύνατον να τα επιστρέψουμε...! Με χρέος 265% του ΑΕΠ μας δανείζουν οι αγορές κι έχουμε λέει και πρωτογενές πλεόνασμα μαζί με 6 000 αυτοκτονίες αλλά μην δίνετε σημασία...!

Σαράντα χρόνια λέει περνούσαμε καλά με δανεικά που πρέπει να γυρίσουμε πίσω και που πάντως δεν ξεπέρασαν κατά πολύ το 100% του ΑΕΠ και που αν τα λογαριάσεις επέστρεψαν στους ίδιους τους δανειστές μέσα από τις μίζες που έπαιρναν τα εδώ τσιράκια τους.... Εγώ πάντως δεν θυμάμαι να πέρασα καλά αφού αναγκαζόμουν να δεχθώ μισθό "λιτότητας" κι έκανα υπομονή περιμένοντας καλύτερες μέρες...

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ "ΛΟΓΟΥ" (ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ) ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ "RATIO" του Αθανάσιου Μιχαλόπουλου

Γράφει ο Αθανάσιος Μιχαλόπουλος:

Η  λατινική  Ratio

Η  λατινική  λέξη  που  αντιστοιχεί  στην  ελληνική λέξη  "λόγος"  είναι  η"ratio", στα  γαλλικά  raison, στα  γερμανικά  vernunft (από  το ρήμα  λέγω  με τη διπλή σημασία  μιλώ  και μαζεύω, αρχικά σήμαινε λογαριασμός). Από  την πρώτη στιγμή  της παρουσίας της  στη  λατινική  γλώσσα  η λέξη  ratio  σήμαινε κάτι  πολύ συγκεκριμένο, την  ιδιαίτερη  ικανότητα του νου  να κάνει  συλλογισμούς  υπολογιστικούς, να βάζει τάξη στα νοήματα. Η  υποβαθμισμένη  και κλειστή  αξιολογικά  σημασία  που κομίζει  η εν λόγω λατινική  λέξη (ratio) αντικατοπτρίζεται  πολύ παραστατικά  και  στον τρόπο  που προσλαμβάνουν οι δυτικοί  τη  "δημοκρατία". Η  "δημοκρατία"  εξαντλείται  στην  αντιπροσώπευση. Οι αποφάσεις  παίρνονται  από  τους λίγους. Εκλείπει  η  Πόλις.

ΜΙΑ ΡΙΠΗ. ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΕΤΑ... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Η ιστορία μιας σύγκρουσης γράφεται, τόσο συχνά, σαν σύγκρουση με την Ιστορία. Αλλά, η αναμέτρηση με την ιστορική αλήθεια είναι μια προσωπική ευθύνη, αγωνιστική, όσο αγωνιώσα, κι αν είναι μια τόσο βεβαρημένη με τις τραγικές της συνέπειες, μνήμη και αλήθεια...

Ήταν μια ριπή, εκείνο το πρωινό της 15ης Ιουλίου, του '74. Mόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα πίσω μου, καθώς ποδηλατούσα προς το σπίτι, προς την Κληματαριά, έξω από το Προεδρικό. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, ένας ορυμαγδός οπλοπολυβόλων κι εκρήξεων. Εκείνη η ριπή, που έσχισε τον χρόνο της ζωής στα δυο, όπως έμελλε να σκίσει τον ιστορικό του τόπου χρόνο, τον ίδιο τον τόπο, ανέκκλητα στα δυο...

Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ Ή, ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΡΕΣΑΛΤΟ. του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΛΕΠΤΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΟΙ ΑΙΤΊΕΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΧΡΕΟΚΡΑΤΊΑΣ. ΚΙ ΟΜΟΙΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΉΔΗ ΗΜΙΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΠΟΛΎ, ΜΑ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ, ΤΗΝ ΧΏΡΑ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΗΣ ΔΡΟΜΟΛΑΞΙΑΣ, ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, ΤΗΣ ΔΔΟ. ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑΚΗ ΣΕΙΡΑ...

Οι μισοί Κύπριοι λέγονται «Ανδρέας». Η Ελληνική Ιστορία θα καταγράφει έναν «Ανδρέα», ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ κι εισηγητή των κλεπτοκρατικών τρόπων του Μεγάλου Ρεσάλτο που τον έφερε στην εξουσία το 1981. Αν, την επαύριο της ‘Μεγάλης Νίκης του Λαού», τον Οκτώβριο του 1981 όλα, μα όλα, τα «αγωνιστικά» στελέχη της ΠΑΣΠ, της φοιτητικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ που θυμόμαστε στο Πανεπιστήμιο είχαν διορισθεί σε εκπάγλους θέσεις του Δημοσίου, αυτό ήταν μονάχα ένα μικρό δείγμα της μεγάλης κλεπτοκρατίας που, καθιερώνοντας τους τρόπους της στο σύνολο της πολιτικής ζωής με «αξιόπιστες» βλέψεις στην εξουσία, θα έφερνε την μεγάλη καταστροφή της Χρεοκρατίας με τους ίδιους τους πολιτικούς που συνέζησαν αν δεν συνήργησαν με την Κλεπτοκρατίανα χρεώνουν τους πολλούς για να…εξαγοράζουν και πάλι τον δικό τους πολιτικό χρόνο… στην εξουσία.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΕΙΡΩΝΕΙΑ, ή ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Στο κενό ανάμεσα στο φαινόμενο και την πραγματικότητα, βιοτέχνες της οφθαλμαπάτης και μεταποιητές των νοημάτων, νεροκουβαλητές της πολιτικής ειρωνείας, είρωνες των ειρώνων: οι δημοσιογράφοι.

Είναι το χαμόγελο της Μόνα Λίζα η παράσταση μιας γυναίκας που χαμογελά ειρωνικά, ή η ειρωνική απεικόνιση μιας γυναίκας που χαμογελά ανόητα, χωρίς συναίσθηση των πραγμάτων; 

Απλοϊκότητα ή ανόητη ικανοποίηση; Σκόπιμος εμπαιγμός ή ασυναίσθητη ειρωνεία; Τι γνωρίζει ο πλέον σοφός των ανθρώπων Σωκράτης που ουδέν λέγει ότι γνωρίζει;

ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ Του Αθανάσιου Μιχαλόπουλου

Γράφει ο Αθανάσιος Μιχαλόπουλος:

Στην ελληνική αντίληψη της πολιτικής δεν συναντάμε το δίπολο "άτομο-κοινωνία", αλλά το δίπολο "πρόσωπο-κοινότητα". Στην πρώτη περίπτωση, στη νεωτερική δυτική παράδοση, η σχέση ατόμου-κοινωνίας είναι απρόσωπη και αφηρημένη, κυριαρχείται από συστήματα που μεσολαβούν σε κάθε πτυχή αυτής της σχέσης.

Στην ελληνική αντίληψη της πολιτικής η σχέση προσώπου-κοινότητας είναι συγκεκριμένη και αδιαμεσολάβητη, χωρίς να παρεμβάλλονται συστήματα που να αλλοιώνουν την λειτουργική καθολικότητά της. Αυτό που είναι άξιο αναφοράς στη νεωτερική παράδοση είναι το γεγονός ότι το "άτομο", ο ιδιώτης (idiot=ηλίθιος), ακόμα και αποκομμένο από την κοινωνία, προσλαμβάνεται ως "άνθρωπος".

Ο ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΛΗΘΟΥΣ ΒΙΟΥ Του Αθανάσιου Μιχαλόπουλου

Γράφει ο Αθανάσιος Μιχαλόπουλος:

Στη σύγχρονη πολιτική επιστήμη καταγράφεται η πεποίθηση ότι η γλώσσα εν γένει έχει τη δυνατότητα να αποτυπώσει φαινόμενα της εμπειρίας, της πραγματικής ζωής. Μάλιστα, για να περιζώσει με επιστημονική θεώρηση μια μονιστικού τύπου θετικιστική μεθοδολογία σε απόλυτο βαθμό εξαντλεί την κατανόηση των σημαινόντων με τη γνώση των σημαινομένων. Με λίγα λόγια ευρίσκει το νόημα μέσα στη θεατό της γλώσσας, στις λέξεις.

«ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΝΔ ΘΑ ΕΦΕΥΓΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!» του Κωνσταντίνου Κιλτίδη

Συνέντευξη του Κωνσταντίνου Κιλτίδη.

Με το δίλημμα «Δημοκρατία ή Βαβυλωνία», ο πρώην βουλευτής Κώστας Κιλτίδης τάσσεται υπέρ της ανάγκης να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές, με αφορμή την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, προκειμένου, όπως σημειώνει, «η επιλογή των πολιτών να δείξει τη νέα συμπόρευση και, αν είναι δυνατόν, πλειοψηφικό πανεθνικό μέτωπο». Ο πρώην υπουργός προκρίνει την ανάγκη «να ξαναγίνουμε κανονικό κράτος, ενώ μιλάει με εξαιρετικά σκληρή γλώσσα για τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, την οποία χαρακτηρίζει «μνημείο συναλλαγής και ιδιοτέλειας». «Από αυτήν τη ΝΔ θα έφευγα κάθε μέρα» υπογραμμίζει, ενώ σε ερώτηση σχετικά με το προσωπικό πολιτικό του μέλλον αφήνει ανοικτούς δύο δρόμους: είτε την αναγέννηση της παράταξής του είτε τη συμμετοχή σε κάτι νέο και ελπιδοφόρο. Σε ό,τι αφορά τα γεγονότα με τη Χρυσή Αυγή, ο κ. Κιλτίδης απαντά: «Δικάστε ή απελευθερώστε».

Θεωρείτε ότι είναι εφικτή η επάνοδος της χώρας και των πολιτών στην προ της κρίσεως εποχή και η ανάκαμψη της οικονομίας, κύριε Κιλτίδη;

Εις ΜΝΗΜΗΝ....!

"Συμπληρώνονται, δέκα οκτώ χρόνια, από εκείνη την ημέρα που ο αλησμόνητος σύζυγος κι αρχηγός μας Ανδρέας Γ. Παπανδρέου πέρασε στην Ιστορία του Έθνους.

Την προσεχή Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014 και ώρα 12.30, θα τελεστεί τρισάγιο στη μνήμη του στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών με την εκεί παρουσία μας...

Για μας, που τιμούμε τη μνήμη του, ζει και θα ζει στις καρδιές μας."

Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου

ΑΛΛΟ ΛΑΪΚΟΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΛΑΪΚΙΣΤΗΣ του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Μερικοί τα μπερδεύουν. Λαϊκός δεν σημαίνει πανηγυρτζής. Δεν σημαίνει ευτελής, βάρβαρος, ημιμαθής ή και αγράμματος, για κατανάλωση. Η αληθινή λαϊκότητα απέχει από αυτήν της τηλοψίας, όσο το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι από τα σκυλοτράγουδα. Άλλο ο Μάρκος κι άλλο ο Καρβέλας.

Το απόσταγμα της αληθινής λαϊκότητας είναι λιτό, δωρικό, ποτέ φλύαρο κι ευτελές. Είναι σαν να συγκρίνεις το ζεϊμπέκικο του μάγκα με αυτό το χοροπηδηχτό πράμα, που χορεύουν μπουλουκηδόν στις πίστες αποτριχωμένα αγοράκια με κολλητά παντελόνια και τατουάζ ή μισοξεβράκωτες γκόμενες, με το διάστρεμμα εν όψει λόγω γόβας.

Ν' ΑΛΛΑΞΕΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ Ο.... ΣΤΟΧΟΣ! του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Δεν θα ασχοληθώ με τα πρόσωπα, όποια κι αν είναι αυτά. Απλά θα τους ευχηθώ καλή επιτυχία, για το κοινό καλό. Οποιος αγαπάει αυτόν τον τόπο, φαντάζομαι, εύχεται το ίδιο.

Θα ασχοληθώ με τα προβλήματα και τις πολιτικές.

Η μεγάλη εθνική και κοινωνική απειλή είναι η ανεργία. Διαλύει τον κοινωνικό ιστό, τροφοδοτεί την ύφεση, την αναγκαστική μετανάστευση των νέων, την απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος και τα πολιτικά άκρα. Το αντίδοτο, ώστε να δημιουργήσουμε απασχόληση, είναι η περιβόητη ανάπτυξη. Αρκεί να μη σημαίνει απασχόληση με 300 ευρώ τον μήνα, να τραβάμε όλοι καρότσι σαν Κινέζοι κούληδες κι ίσα που να εξέχει η μύτη μας από το κοινωνικό βαλτοτόπι για να αναπνέουμε.