Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

ΟΠΑΔΟΣ Ή ΠΟΛΙΤΗΣ...; της Νατάσας Γεωργανάκη


ΠΟΣΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΣΗΜΕΡΑ;

Ένα από τα τιμήματα που πληρώνουμε για να είμαστε ελεύθεροι είναι κι η ατυχία να περιστοιχιζόμαστε από ανθρώπους κατώτερους που στην προσπάθειά τους να νοιώσουν καλύτερα κάνουν τα πάντα για να μας μειώσουν.

Χαμογέλασέ τους, και προχώρα παρακάτω...! 

ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ. ΕΝΔΗΜΙΚΗ, ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Κοινή εμπειρία, εξ αρχής το θέτομεν, είναι (αν όχι και κοινωνικό ...«κεκτημένο») η γενική ατιμωρησία που διατρέχει σύμπαντα τον κοινωνικό χώρο, από τους πολιτικούς που δείχνουν εκπάγλως να θεωρούν την κατάληψη της εξουσίας σαν... πειρατικό ρεσάλτο σε πολύφερνη καραβέλλα, από τον Κουτσόγιωργα και τον Τζοχατζόπουλο (κ.α., κ.α....) μέχρι τα «ακριβά» ταξιδάκια του Σπηλιωτόπουλου για ψώνια στο Λονδίνο και τις έκπαγλες των πωλητικών εν Κύπρο επαύλεις. Με ονόματα, ναι, γνωστά, ασύγγνωστα αλλά και... ατιμώρητα, αφού η κοινωνία παρακολουθεί τους Νομοθέτες να ψηφίζουν «σύννομον» απαλλαγή τους, ναι, των ιδίων, από τις συνέπειες του νόμου, αποκαλώντας μάλιστα το νομοσχέδιο «Νόμον περί Ευθύνης» των Υπουργών. Ευθύνεται αυτό; Ναι, αλλά εν μέρει, κι εν πάση περιπτώσει, το είπαμε, η «ευθύνη είναι σχετική έννοια».