Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014

94. ΟΧΙ ΣΕ ΝΕΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ. του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Ήταν δυο εκπομπές, η μια στην ΥΕΝΕΔ κι η άλλη στο ΕΙΡΤ. «Η Κύπρος μας» και «Η Κύπρος κοντά μας». Ήταν η εποχή που το πρόγραμμα άρχιζε και τέλειωνε με τον Εθνικό Ύμνο και τον «τσομπανάκο», βλέπαμε «Μπονάντσα», «Λάσσυ» «Μάχη», τους «Σκληρούς του Γκάρρισον» κι η ωραιότερη γκόμενα ήταν η Μπέτυ Λιβανού. Διαμόρφωνα συνείδηση και ρουφούσα πληροφορίες σαν σφουγγάρι. Έβλεπα με μάτια ορθάνοιχτα μια άλλη Ελλάδα, με τραγουδιστή, αλλιώτικη προφορά.

1. ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΒΟΛΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ... του Χαρίτωνα Χαριτωνίδη


Υπάρχει η άποψη ότι η Ελλάδα πρέπει να παρέχει άσυλο σε όσους δηλώνουν ειλικρινώς ή ψευδόμενοι ότι το χρειάζονται..

Σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς σε Ασία και Αφρική το σύνολο των φτωχών είναι πάνω από ένα δισεκατομμύριο. Αν αυτοί -υπόθεση- αρχίσουν να συρρέουν στα ελληνικά σύνορα, μπορεί η Ελλάδα να τους δεχτεί όλους; Ξέρουμε ότι κάτι Δημητράδες, Δήμου, Βαλλιανάτοι, Αλ Σάλεχ, Θεοδωρίδηδες και συναφείς θα απαντήσουν Ναι! Όμως δεν απευθύνω το ερώτημα σε ψυχάκηδες αλλά σε εχέφρονες ανθρώπους. 

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

ΑΣΤΕΙΟΝ ΕΙΝΑΙ... του Τίτου Χριστοδούλου

Διάλεξη Τίτου Χριστοδούλου για την φιλοσοφία του χιούμορ
Σήμερον Παρασκευή, 7.45 μμ., Ταγμ. Πούλιου 33, Άγιοι Ομολογηταί ' Άγιος Ανδρέας (πλησίον ζαχαροπλαστείου Νούφαρο)


Ο κόσμος αναποδογυρισμένος, mundus inversus, κοιταγμένος στην ούγια του. Με την αντιστροφή, την μεταμφίεση, το μασκάρεμα, ή, αν θέλετε, το ξετσίπωτο για μια σιγμή ξεμασκάρεμά τους, οι συμβατικές κατηγορίες της σκέψης δείχνουνε ανασφαλείς, παροδικές, τα πράγματα της επιστημικής βεβαιότητάς μας, της πολιτικής τους θεσμοθέτησης, οντολογικά πιο αλλοπρόσαλλα. Στην διπλωπία της gestalt, με τον στίχο του Σαίκσπηρ, «τίποτε που είναι έτσι δεν είναι έτσι».

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

93. Ο...ΜΕΓΑΣ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ, ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ & Ο ΚΆΡΑΣ του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη


Στην Ελλάδα δεν ανακυκλώνονται μόνο το χαρτί, το γυαλί, το αλουμίνιο και οι αριστεροί. Τα τρία πρώτα είναι γνωστό. Οι τελευταίοι, πάσης αποχρώσεως και αιρέσεως, από εμπρηστές γίνονται πυροσβέστες, θεραπαινίδες του συστήματος. Τελικά όμως ανακυκλώνονται και οι μνημονιακοί πασόκοι. 

Ο Οδυσσέας Βουδούρης ψήφισε το Μνημόνιο και διάφορα άλλα. Τώρα, αεροπλανικώς, φιγουράρει ως αυτοδιοικητικός υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλία/J.P. Morgan, αγωνιζόμενος κατά των «διεθνών τοκογλύφων» και της Μέρκελ, μαζί με τη Ρένα του Άκη, για την οποία θα έχουμε ειδικό αφιέρωμα, και τους αριστερούς εκατομμυριούχους της ηγετικής ομάδας.

7. Ο ΚΑΤΑΓΩΓΙΚΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του Αθανασίου Μιχαλόπουλου



Όποιοι συμπολίτες μας επιθυμούν να κατανοήσουν το πραγματικό νόημα του αρχαιοελληνικού βίου, ως μοναδικό καταγωγικό παράδειγμα ύψιστου κοινωνικού τρόπου ζωής, ας ακούσουν το λόγο του Χρήστου Γιανναρά που περικλείει θαυμαστά στοιχεία φιλοσοφικού κοινοτισμού περιγράφοντας την έννοια του κοινού βίου και τη μεταφυσική του σύνδεση με το όντως υπαρκτό. Τι είναι το όντως υπαρκτό;

Ο προκείμενος λόγος του Χρήστου Γιανναρά αποτελεί μια επιτομή της ελληνικής αντίληψης για την πολιτική, την τέχνη και τη φιλοσοφία ως ομόκεντρες κοσμοσφαίρες του ανθρώπινου βίου. Μέσα στον μεστό και περίτεχνο λόγο του συλλαμβάνεται η ελληνική μεταφυσική που διακατέχει τον κοινό τρόπο του βίου. 

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ της Νατάσας Γεωργανάκη


ΠΟΣΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΣΗΜΕΡΑ;

Ένας πολύ πνευματικός άνθρωπος δεν επικαλείται δικαιώματα... ούτε ανθρώπινα... ούτε πολιτικά... ούτε καν αστικά...! Ξέρει να τ΄ αναγνωρίζει σε αδύναμους ανθρώπους... σ΄όλους όσους χρειάζονται προστασία...!
Έτσι για να έχουν κι αυτοί... "κάτι" σ΄αυτήν τη ζωή...!

Ένας πολύ πνευματικός άνθρωπος δεν έχει ανάγκη από σύμβολα - στολίδια... Αυτά δίνουν αξία σ΄ ανθρώπους που ουσιαστικά λάμπουν όπως ο επιχρυσωμένος μπρούντζος... Πολύ προσωρινά γανώνονται κι αυτοί και καμαρώνουν...!
Έτσι για να μπορεί ο εχθρός να βρίσκει εφιάλτες...!

Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014

91.Ο ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ... του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη


Θυμίζω λίγο την πολιτική της Κουμουνδούρου για τη λαθρομετανάστευση. Κατάργηση FRONTEX, ελεύθερη διέλευση των απρόσκλητων μουσαφιραίων στα σύνορά μας και Ανοικτά Κέντρα Φιλοξενίας. Τουτέστιν, ξέφραγο αμπέλι, να μαζευτούν όλοι οι παρίες της Ασίας και της Αφρικής. Θα τρώνε, θα πίνουν, θα κοιμούνται τζάμπα και θα μπαινοβγαίνουν όποτε τους καπνίσει. Παστρικές δουλειές. Θα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα. 

Τι και αν αυτό θα βλάψει ανεπανόρθωτα όχι μόνο τους Ελληνες, αλλά και όσους ξένους πραγματικά δικαιούνται πολιτικό άσυλο και προστασία αλλά θα παίρνουν σειρά πίσω από μιλιούνια παράνομων οικονομικών μεταναστών, που δηλώνουν ψευδή καταγωγή, ψευδή στοιχεία και δήθεν «πολιτικές διώξεις»; Στα παλιά τους τα παπούτσια, των επαγγελματιών «αντιρατσιστών», χοντροκώλες επιδοτούμενες μύγες των ΜΚΟ, αρκεί να γίνουμε παρδαλή σαλάτα.

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014

Ο ΔΕ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΣ ΒΙΑΙΟΣ ΤΙΣ ΕΣΤΙΝ...του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδύλου:

Limit-up, limit-up, limit-up!!! Θυμάστε εκείνους τους ξέφρενους καλπασμούς, των Ιππέων της χρηματιστηριακής Αποκαλύψεως; Same story. Αφορμή για τις πιο πάνω, οδυνηρές, σκέψεις, η τυχαία (δηλαδή, ατυχής) συνάντηση, σε εκδήλωση βιβλίου (ποιος θα το περίμενε) με νομικό βουλευτή που συνευρίσκετο δημοσία με φίλο και συνεργάτη του, ονομαστό, μαθαίνω τώρα, ταγό της εποχής της προηγούμενης (ή, προπροηγούμενης) φούσκας, του χρηματιστηρίου.

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

ΤΩΝ ΜΩΡΩΝ ΤΑ ΟΞΥΜΩΡΑ: ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ (Α)ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ. του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Γιορτή των Γραμμάτων και στην Κύπρο τα σχολεία την τιμούν με... εορταστική αποχή από αυτά, παραμένοντας κλειστά... Εάν είχαμε σοβαρούς ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά, απορεί μια φίλη στο φβ. Εάν...

Κατά τα άλλα, και με ανάλογη οξύμωρη λογική, οι πολιτικοί μας αναλαμβάνουν την διαχείριση των πολιτικών τυχών (δηλαδή, ατυχιών) του τόπου αυτοκαταργούμενοι, με αποχή από την πολιτική απόφαση, δηλαδή την προαίρεση, προϋπόθεση της πολιτικής πράξης, που αναθέτουν στην Τρόικα, διαφημίζοντας ως... πολιτική αρετή ότι "θα κάνουμε ό,τι ζητεί η Τρόικα".

Η ΑΝΥΨΩΣΙΣ και ΕΠΑΝΕΝΩΣΙΣ της ΚΥΠΡΟΥ. του Τίτου Χριστοδούλου


Μην απελπίζεσθε. Ξανασυνέβησαν αυτά. Πριν εκατομμύρια χρόνια. 

Εκπληκτική κι ενδιαφέρουσα η διάλεξη, χθες,για την Γεωλογία της Κύπρου, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τραπέζης Κύπρου. Μάθαμε, με την βοήθεια πλήθους διαφανειών, για την γένεση κι ανήψωση της Κύπρου, την Ένωση των δύο νήσων, των διχοτομημένων και τότε Πενταδακτύλου και Τρόδους, την παλαιογραφική της εξέλιξη, τον εποικισμό της από ζώα, τους νανοελέφαντές της και τους ιπποποτάμους που εξελίχθηκαν, αν εξελίχθηκαν, στους σημερινούς πολιτικούς κι οικονομολόγους της, τους ορυκτούς κι υδατικούς της πόρους - πώς, αν δεν υπήρχε το Τρόοδος με τα 1000 χιλιοστόμετρα βροχής του ετησίως, η Κύπρος των 200 χιλιοστομέτρων στο υπόλοιπόν της θα ήτο, όπως έγινε σήμερον οικονομικώς, δηλαδή ημιέρημος. 

Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2014

90. ΕΜΠΟΡΟΙ ΠΤΩΜΑΤΩΝ... του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Στον ΣΥΡΙΖΑ/Βίλα Αμαλία/JP Morgan, υπάρχει ένα κομμάτι των στελεχών και ο προπαγανδιστικός τους μηχανισμός, που τις τελευταίες μέρες έκαναν εμπόριο πτωμάτων και πόνου. 

Βγήκε κι ο Παπαδημούλης, ο γνωστός οικονόμος και νοικοκύρης αριστερός επενδυτής με το 1.329.600 ευρώ (499.000 στη μπάνκα και επενδυτικό χαρτοφυλάκιο 830.600), σκούπισε με μεταξωτό μαντήλι τα δάκρυα του, που έσταζαν πάνω στο φουά γκρα, και διακόπτοντας τον όλο ιδρώτα αγώνα του κατά των «διεθνών τοκογλύφων», κατήγγειλε ως «απάνθρωπες» τις δηλώσεις των αρμοδίων, που τόλμησαν να μην κρεμάσουν ανάποδα τους λιμενικούς. 

Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΒΟΥΒΩΝΙΚΗ ΠΑΝΩΛΗ, BLACK DEATH... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Ίσως, δηλαδή, δεν αποκλείεται...

Eλπίζω το κρύο να σκοτώνει τα βακτήρια της βουβωνικής πανώλης, επανέρχεται. Ή, τουλάχιστον, να βοηθήσει σε πιο ψύχραιμες αναγνώσεις των πανικόβλητων ή πανικόν ενσπειρόντων άρθρων όπως το πρόσφατο στην Daily Mirror - που με τόση προθυμία αναδημοσίευσε σήμερα η αγγλόφωνη Κυπριακή, Cyprus Mail.

Αν μη τι άλλο, θυμόμαστε την ιστορία, μαθαίνουμε βιολογία. Και ξεχνούμε (μαζί με τα της εκλιπούσης δημοσιογραφικής ηθικής) τα τωρινά βάσανα, με τον φρούδο φόβο των αρχαίων.