ΣΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝ;... ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΤΟΥΣ...! του Κωνσταντίνου Κιλτίδη.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κιλτίδης

Σας πρόδωσαν, γκρεμίστε τους !

Ως βουλευτής αγωνίσθηκα με όλες μου τις δυνάμεις επίμονα. Συγκρούστηκα με πολιτικές και διαδρομές κατά τρόπο πολλαπλάσιο του αναλογούντος στην ιδιότητά μου. Παρερμηνεύτηκα, με αδίκησαν κατάφορα, αλλά άντεξα. Στάθηκα άτρωτος γιατί ήμουν άδολος και πορεύθηκα ίσια και καθαρά.

Υπηρετώ την παράταξή μου πάντα από θέση εμπροσθοφυλακής και πρωτοπορίας, έχοντας οδηγό τις ιδέες της και το δημόσιο συμφέρον. Στις 14 Ιουνίου 2010 διαχώρισα τη θέση μου από την αντίληψη της φθίνουσας πορείας για την παράταξή μας και βρέθηκα με επιλογή και ευθύνη μου εκτός του κόμματος της Ν.Δ. που με τίμησε και την τίμησα.

9. Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΟΥ του Αθανάσιου Μιχαλόπουλου

Γράφει ο Αθανάσιος Μιχαλόπουλος:

Ο ελληνικού τύπου κοινοτισμός υπερβαίνει τα οποιαδήποτε νεωτερικά σχήματα και ιδεολογήματα που συνδέονται με τις ιδέες της αριστεράς και της δεξιάς. Οι όροι "αριστερά" και "δεξιά" αποτελούν για μας μέρη του λόγου, ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί της ελληνικής γραμματικής, και η οποιαδήποτε εμπλοκή τους στην ενασχόληση της ουσίας της πολιτικής όχι μόνο προσδίδει στην πολιτική ποδοσφαιρική διάσταση αλλά και ακυρώνει, ως εξωτερικές ετικέτες που είναι, την πραγματική παραγωγή πολιτικού λόγου και τη συγκρότηση ενός δημόσιου χώρου συζήτησης και διαβούλευσης μεταξύ των πολιτών με απώτερο στόχο την δημιουργία μιας αγοράς Κοινού Λόγου, που τόσο εκλείπει στους σύγχρονους καιρούς.

Ο Κωνσταντίνος Καραβίδας έθεσε τα θεμέλια και τη βάση των προταγμάτων του σύγχρονου ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ, συνεχίζοντας τη μεγάλη παράδοση των Ελλήνων.

49. Ο Εθνικισμός δεν επιβάλλεται για της δικτατορίας... του Βασίλη Κεσσάριου.

Γράφει ο Βασίλης Κεσσάριος:

Υπάρχουν στιγμές που δεν αδικώ καθόλου την ελληνική κοινωνία που απέρριψε τον εθνικισμό ως ιδεολογικό ρεύμα επί σειρά δεκαετιών. Ξεφυτρώνουν μονίμως, ακόμα και στις μέρες μας, άνθρωποι που αυτοχαρακτηρίζονται ως εθνικιστές και βασική τους πεποίθηση είναι η επιβολή δικτατορίας, η κεντρική εξουσία του στρατού, η λατρεία του εκκλησιαστικού χριστιανισμού και ούτε λόγος γίνεται για τα ιδεώδη και τις αξίες που πρεσβεύει ο ελληνικός εθνικισμός. 

Μένουν μόνο στα μέσα εφαρμογής και επιβολής. Ξεχνούν τις αναφορές στην αρχαία Ελλάδα και την εκλογικευμένη Δημοκρατία, ξεχνούν ότι η "εκκλησία" κατά την γνήσια ελληνική έννοια δεν έχει να κάνει με την λατρεία του αγνώστου αλλά με την δημοκρατική συνάθροιση, ξεχνούν ότι εθνικισμός διδάσκεται δια της παιδείας και δεν επιβάλλεται δια της δικτατορίας. 

6. ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 25ης Μαρτίου 2014 της Δήμητρας Λιάνη Παπανδρέου.

Γράφει η Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου:

Όταν μου πειράξουν την πατρίδα μου ή την θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα ενεργήσω κι ο,τι θέλουν ας μου κάμουν!... Λόγια βγαλμένα από την ίδια την καρδιά του Έλληνα, όπως τα ζωγράφισε στα απομνημονεύματά του, ο αγωνιστής της εθνικής και της πολιτικής ανεξαρτησίας μας, Γιάννης Μακρυγιάννης.

Επαρκής κι αναγκαία συνθήκη για την εθνική μας επιβίωση, την ελευθερία και την θωράκιση της ανεξαρτησίας μας, είναι η κατάκτηση της εθνικής αυτογνωσίας και της εθνικής αυτοσυνειδησίας. 

ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ της Νατάσας Γεωργανάκη

Γράφει η Νατάσα Γεωργανάκη:

Σ΄ένα χαζοκούτι τόσα χρόνια έχω βαρεθεί να βλέπω ψώνια...!

Πήραν οι ασήμαντοι αξία, τίποτα δεν έχει σημασία...!

Δύσκολοι καιροί, που να βασιστώ, άγνωστοι θεοί μ΄έκαναν πιστό...!

Μα εγώ ζητάω από την ζωή το κάτι παραπάνω, και δεν υποχωρώ κι ας με περνάνε για τρελό, συμβιβασμούς δεν κάνω...!

12. ΓΕΝΕΘΛΙΑ...! της Νατάσας Γεωργανάκη

Γράφει η Νατάσα Γεωργανάκη:

Δεν είχα δίλημμα να βγώ ή όχι στη σκηνή αυτού του κόσμου.... Θυμάμαι μόνο ότι η είσοδος μου ήταν θριαμβευτική... κι ένοιωθα την αγάπη να με τυλίγει μαζί με τις πρώτες αχτίδες ενός λαμπρού ήλιου που εκείνη τη μέρα ανέτειλε για το χατήρι μου... (και για χιλιάδες άλλους - αλλά δεν το ήξερα τότε...!)

Είδα τον κόσμο σας λοιπόν την ώρα που ανέτειλε ο ήλιος, εκείνη την Καθαρά Δευτέρα 4 Μαρτίου του 1957... Είπαν ότι θα έχω την τύχη με το μέρος μου, σαν ηλιογεννημένη που ήμουν κι είχαν δίκαιο... πραγματικά ήμουν πολύ τυχερή αφού είχα όλους εσάς να μου επιτρέπετε να σας αγαπώ κι έτσι να ζω κτίζοντας αναμνήσεις πολύτιμες για μένα...!

Σας ευχαριστώ που ταξιδεύετε μαζί μου τόσα χρόνια...!

9. ΚΑΠΕΤΑΝ ΖΗΔΡΟ - ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ Σ΄ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!... της Νατάσας Γεωργανάκη

Γράφει η Νατάσα Γεωργανάκη.

«Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν».
 Γρηγόρης Αυξεντίου.

Και κάπως έτσι μάθαμε πως πεθαίνουν οι Έλληνες. Γιατί μέχρι τώρα ξέραμε απλά πως οι ήρωες πολεμούσαν σαν Έλληνες.

Γεννημένος στο χωριό Λύση ανάμεσα στην Λευκωσία και την Αμμόχωστο από τον Πιερή και την Αντωνία Αυξεντίου το 1928 έμελλε να είναι αυτός που θα μάθαινε στην ανθρωπότητα πως πεθαίνουν για την αγάπη. Την υπέρτατη αγάπη για την πατρίδα!

8. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ... του Αθανασίου Μιχαλόπουλου

Γράφει ο Αθανάσιος Μιχαλόπουλος

Ο μυστικισμός και ο ορθολογισμός αποτελούν δύο αντίθετους τρόπους αντίληψης και θεώρησης του κόσμου. Ο μυστικισμός στηρίζεται στην μυστική εμπειρία και την ενόραση, ενώ ο ορθολογισμός στηρίζεται στη λογική σκέψη σε συνάρτηση με την εμπειρία των αισθήσεων.

Ο μυστικισμός που συνδέεται με τους πολιτισμούς της ανατολής θέτει σε αμφισβήτηση την ύπαρξη του ορατού κόσμου καθιστώντας τον απατηλό φαινόμενο κομίζοντας έναν μη επιστημονικό τρόπο αντίληψης για τον κόσμο. Έτσι εξηγείται στην Ανατολή και η υιοθέτηση μεταφυσικών θρησκειών που μαζοποιούν την ατομικότητα και ακυρώνουν οποιαδήποτε δημοκρατική οργάνωση των κοινωνιών.

ΟΠΑΔΟΣ Ή ΠΟΛΙΤΗΣ...; της Νατάσας Γεωργανάκη

Γράφει η Νατάσα Γεωργανάκη:

ΠΟΣΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΣΗΜΕΡΑ;

Ένα από τα τιμήματα που πληρώνουμε για να είμαστε ελεύθεροι είναι κι η ατυχία να περιστοιχιζόμαστε από ανθρώπους κατώτερους που στην προσπάθειά τους να νοιώσουν καλύτερα κάνουν τα πάντα για να μας μειώσουν.

Χαμογέλασέ τους, και προχώρα παρακάτω...! 

ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ. ΕΝΔΗΜΙΚΗ, ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ... του Τίτου Χριστοδούλου

Γράφει ο Τίτος Χριστοδούλου:

Κοινή εμπειρία, εξ αρχής το θέτομεν, είναι (αν όχι και κοινωνικό ...«κεκτημένο») η γενική ατιμωρησία που διατρέχει σύμπαντα τον κοινωνικό χώρο, από τους πολιτικούς που δείχνουν εκπάγλως να θεωρούν την κατάληψη της εξουσίας σαν... πειρατικό ρεσάλτο σε πολύφερνη καραβέλλα, από τον Κουτσόγιωργα και τον Τζοχατζόπουλο (κ.α., κ.α....) μέχρι τα «ακριβά» ταξιδάκια του Σπηλιωτόπουλου για ψώνια στο Λονδίνο και τις έκπαγλες των πωλητικών εν Κύπρο επαύλεις. Με ονόματα, ναι, γνωστά, ασύγγνωστα αλλά και... ατιμώρητα, αφού η κοινωνία παρακολουθεί τους Νομοθέτες να ψηφίζουν «σύννομον» απαλλαγή τους, ναι, των ιδίων, από τις συνέπειες του νόμου, αποκαλώντας μάλιστα το νομοσχέδιο «Νόμον περί Ευθύνης» των Υπουργών. Ευθύνεται αυτό; Ναι, αλλά εν μέρει, κι εν πάση περιπτώσει, το είπαμε, η «ευθύνη είναι σχετική έννοια».

99. ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ "ΑΥΓΗ" του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Προσπαθώ να πάρω στα σοβαρά ως πολιτικούς αντιπάλους, την «Τσίπρας και Κολλητοί Α.Ε.» αλλά τα πεπραγμένα τους δεν με αφήνουν.

Μέχρι τώρα είχαμε τις αλληλογρονθοκοπούμενες θέσεις τους για το Μνημόνιο. Μια το σκίζουν, μια το ράβουν, μια το καταργούν μονομερώς, μια το καρυκώνουν. Την Δευτέρα ακονίζουν το κλαδευτήρι για να κουρέψουν το «επαχθές χρέος», την Τρίτη ο Σταθάκης λέει πως αυτό είναι μόνο 5% και το υπόλοιπο 95% είναι κλασσικό χρέος από κρατικό δανεισμό, άρα μη επαχθές κι έτσι απλά θα το ποτίζει ο Μηλλιός και θα το χαϊδεύουν σαν βασιλικό στη γλάστρα. Όμως την Τετάρτη έρχεται ο Λαφαζάνης και βάζει μπουρλότο στα μεσαιοχωρίτικα της Κουμουνδούρου και χαλάει και το τανγκό του Αλέξη με τον γνωστό προοδευτικό αγωνιστή, την αυτού προγναθική υψηλότητα, τον Δασκαλόπουλο του ΣΕΒ, που άμα σκέφτεται το πονεμένο προλεταριάτο, του κάθεται το φιλέ μινιόν με σως μαδέρα στο λαιμό και τα δάκρυα του τρέχουν στο ποτήρι κι αραιώνουν το μποζολέ έτους 1917, ότε και η Οκτωβριανή Επανάστασις, βεβαίως – βεβαίως.

98. Η ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ ΚΑΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ... του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Γράφει ο Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης:

Η Χρυσή Αυγή για χρόνια έπαιρνε κάτω από 0,4% και η «ανανεωτική» (τρομάρα της) Αριστερά, ο πυρήνας των σημερινών συριζαίων, μπαινόβγαινε στη Βουλή κουτσοπαλεύοντας το έρμο το 3%. Ετσι, οι μεν ήταν για χρόνια στο περιθώριο με ανύπαρκτη πολιτική επιρροή και οι δε ήταν οι light και φιλοευρωπαϊστές αριστεροί «διανοούμενοι», η πιο συμπαθητική και πολιτισμένη εκδοχή της Αριστεράς, που έπαιζε και φυσαρμόνικα στα μπαλκόνια, ένα κόμμα στελεχών, τα οποία εργοδοτούσαν εναλλάξ το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. 

Τρουπώσανε παντού, στα πανεπιστήμια, στα υπουργεία, στα συγκροτήματα των νταβατζήδων, μπετατζήδων και λοιπών συγγενών και πάει λέγοντας. Το έχουμε ξαναπεί, όσους τους στένευε στον καβάλο η πειθαρχία του ΚΚΕ, δηλώνανε «ανανεωτικοί», τροτσκιστές κ.λπ., καθ’ όπερ σ’ εκείνες τις μακρινές εποχές ήταν μόδα η αριστεροσύνη, οι ινδικές φούστες και η μπουρδολογία περί των διάφορων δρόμων προς τον σοσιαλισμό.