Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

76. «ΤΙΜΩΡΙΑ» ΓΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΚΟΥΡΔΟΥΣ... του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη


Ήρθε ο Νταβούτογλου, αδέρφια, να μας κάνει μαθήματα «πολυπολιτισμού». Στενοχωρέθηκε και για το Φετιχέ Τζαμί, το καρντάση μας, το ευαίσθητο γειτονόπουλο, που δεν το έχουμε αναστηλώσει οι ακαμάτηδες Ρουμ, και βούρκωσαν τα μάτια του εκπροσώπου του φερέλπιδος Πατισάχ και πρώην μπακαλόγατου. Ε, με τόσες ατιμασμένες και ρημαγμένες εκκλησιές μας στην Πόλη, στη Μ. Ασία και την Κύπρο, πώς να μην είναι ευαίσθητος; Κοντά 600 χρόνια την κάνουν τη δουλειά.

Μετά την αναχώρησή του οι καθαρίστριες στο ΥΠΕΞ και το Μαξίμου είχαν πολλή δουλειά. Οι κάμερες δεν έδειξαν τις ματωμένες πατημασιές του μουσαφίρη μας στο παρκέ, από το αδικαίωτο ελληνικό κι αρμένικο αίμα, το Ολοκαύτωμα των χριστιανών της Μικράς Ασίας και την επιδρομή στην Κύπρο. Δεν έδειξαν τα μαυρισμένα χέρια του, από την καπνιά των χιλιάδων καμένων κουρδικών χωριών. Στις περιοδείες του στις πρώην επαρχίες του χαλιφάτου, που με θρασύτητα αποσχίστηκαν το πάλαι, δεν φτάνουν στα μικρόφωνα των δηλώσεων, ούτε καν ως ψίθυρος, οι οιμωγές των κακοποιημένων γυναικών, αδερφών, θυγατέρων, που αυξάνονται σαν πυρκαγιά σε ξερά χόρτα στην οπισθοδρομική πορεία της πολυεθνικής Τουρκίας.

Διμερείς επαφές γίνονταν, γίνονται και θα εξακολουθήσουν να γίνονται. Οι διεθνείς σχέσεις της χώρας δεν κινούνται με το θυμικό κι ούτε σχεδιάζονται πάνω σε συναισθήματα. Και ειδικά τώρα που περνάμε ζόρικους κάβους θέλει προσοχή.

Ηρθε ο θεωρητικός του αποτυχημένου νεοοθωμανισμού, που δυναστεύει ακόμη τόσους και τόσους λαούς στη Μικρά Ασία και την Ανατολία, έριξε δυο γρόσια ευχές, κουτοπόνηρη αδιαλλαξία και «ανησυχία» για τη διασφάλιση της πολυπολιτισμικότητας, κι έφυγε. Είπε κι ο Βαγγέλης κάτι ευχές, κάτι σαν πολιτικό κατενάτσιο, κι ουδόλως τον μέμφομαι γι’ αυτό. Δεν πρέπει άλλωστε να τσιμπάμε κάθε φορά που κάνουν εμπρηστικές κατσαπλιάδικες δηλώσεις οι ισλαμοφασίστες ή λένε τα επεκτατικά τους έστω και με χαμόγελο.

Απλά, να μην έχουμε ψευδαισθήσεις για τις προθέσεις της πρωτόγονης ηγεσίας της γείτονος. Την Τουρκία, για να σας πω το πιο πρόσφατο, την κυβερνούν πλέον οι άμεσοι συνεργοί της Ταξιαρχίας Αλ Νούσρα, της Αλ Κάιντα κι άλλων παλαβών εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας.

Πάντως, την ίδια άποψη είχα, έχω και θα έχω: Οτι δηλαδή τα μεμέτια θα πληρωθούν από τους Κούρδους και το εβραϊκό έθνος, κι όχι μόνο, όλες τις ύβρεις που έχουν διαπράξει στην πορεία της Ιστορίας, όλα τα εγκλήματα γενοκτονίας εις βάρος των λαών της περιοχής. Η δε ειρωνεία της Ιστορίας είναι ότι οι μεν Κούρδοι ιστορικά χρησιμοποιήθηκαν από το τουρκικό καθεστώς εναντίον των χριστιανών της οθωμανικής επικράτειας, το δε Ισραήλ, για λόγους γεωστρατηγικών συμφερόντων του, ήταν παραστάτης της τουρκικής πολιτικής και το λόμπι του στις ΗΠΑ ατζέντης των τουρκικών θέσεων επί δεκαετίες.

Το Κουρδικό νομοτελειακά πλέον θα διαμελίσει την Τουρκία. Είναι μεγαλειώδης η αποτυχία του Ερντογάν στην προσέγγιση των αχανών κουρδικών μαζών, μεγαλειωδέστερη δε αποτυχία είναι η με απόλυτη τουρκική ευθύνη και χωρίς πισωγύρισμα διάρρηξη των ως πριν από λίγα χρόνια στενών τουρκοϊσραηλινών σχέσεων. Και δεν φτάσαμε τυχαία εδώ. Οι Κούρδοι, έπειτα από 29 χρόνια πόλεμο, χειραφετήθηκαν πια. Το δε μεγαλύτερο και δυναμικότερο κομμάτι τους είναι αυτό στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν. Η δε «μεγαλοφυής» πολιτική του μουσαφίρη μας περί «στρατηγικού βάθους της Τουρκίας» κι ο εναγκαλισμός με τα καθάρματα που υποδύονται τους «αγωνιστές της ελευθερίας» στη δύστυχη Συρία οδήγησαν στην de facto αυτονομία του συριακού Κουρδιστάν, στη δημιουργία κουρδικού στρατού, που έχει τσακίσει τους ισλαμιστές μισθοφόρους, και στη στενή συνεργασία των Κούρδων της Συρίας με αυτούς της Τουρκίας.

Η δε άτσαλη ρήξη με το Ισραήλ και κατά συνέπεια και τα απανταχού λόμπι του έχει ως κύρια εξήγησή του τις νεοοθωμανικές φαντασιώσεις και ιταμές πράξεις των ισλαμιστών, που δυναστεύουν την πολυεθνική Τουρκία, αλλά κι ένα πιο βαθύ υπόβαθρο. Η Τουρκία είναι η χώρα όπου διαχρονικό best seller αποτελεί το «Mein Kampf» του Αδόλφου Χίτλερ! Είναι η κοινωνία, όπου ο αντισημιτισμός χτυπάει ταβάνι. Οι εκλεκτικές συγγένειες κι οι ιστορικές σχέσεις του τουρκισμού, είτε οθωμανικού είτε κεμαλικού, ως πρωτοφασιστικής θεωρίας και γενοκτόνου πρακτικής, με τον γερμανικό φυλετικό ολοκληρωτισμό και τον ίδιο τον ναζισμό έχουν βαθιές ρίζες και πλούσιους δύσοσμους καρπούς βαρβαρότητας.

Θα τους βλέπουμε και θα μιλάμε πού και πού. Πίσω όμως από τα παγωμένα χαμόγελα και τις δηλώσεις- ευχολόγια να μην ξεχνάμε την απλή αλήθεια για την ηγετική κάστα του ισλαμοφασισμού: «Ασπρα σκυλιά, μαύρα σκυλιά, όλοι οι σκύλοι μια γενιά». Και συγγνώμη από τους αρχαίους συντρόφους, τους σκύλους, που ουδέποτε διέπραξαν γενοκτονίες κι ούτε δυναστεύουν την ίδια τους τη φυλή.

Χρέος μας να βγούμε από την κρίση, παραμένοντας άγρυπνοι φρουροί, να αποκαταστήσουμε την ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεών μας, να αξιοποιήσουμε τη συγκυρία για τη δημιουργία νέων συμμαχιών του Ελληνισμού με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, ήτοι πολλαπλασιαστών ισχύος. Ετσι, ίσως στον δικό μας βιολογικό βίο δούμε το οριστικό τέλος του Ανατολικού Ζητήματος και της ληστρικής πορείας του τουρκισμού στην Ιστορία.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Ένα ιστολόγιο προβληματισμού και διαλόγου...!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...