Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

17. IN LIMBO του Τίτου Χριστοδούλου

του Τίτου Χριστοδούλου
Στον πρόδομο της Κόλασης, in vestibulum, έξω από ζωή και θάνατο, κυνηγημένοι από σφήκες και το τσίμπημα της μύγας, αυτοί που ούτε μίσησαν και ούτε αγάπησαν... που δεν έζησαν ποτέ τους. 'Questi sciaurati, chemai non fur vivi, erano ignudi e stimolato molto da mosconi e da vespa dh' eran ivi" (Dante, Inferno, canto III, 64-66).

Σαν αμμοθύελλα, σαν τον «λίβα που καίει τα σπαρτά», ακουγόταν το σμάρι των ανώνυμων σκιών. Πρίν φτάσει, ωδηγημένος από τον Βιργίλιο, στον Αχέροντα ο Δάντης πέρασε από σκοτεινό πεδίο, όπου κάτω από έναν άναστρο ουρανό κτυπιούνται οι ψυχές που δεν αξιώθηκαν ποτέ τους όνομα. Που δεν τους αξίζει το όνομα.