Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

2. ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ, ΑΓΙΕ ΑΜΒΡΟΣΙΕ…(Η ανθρώπινη γεωγραφία του Κυπριακού) του Τίτου Χριστοδούλου.

του Τίτου Χριστοδούλου.
Είμαστε πρόσφυγες.  Ποιος μας γύρισε έτσι, να ’χουμε πάντα, να το μπορούμε πάντα να κρατούμε μέσα μας και έξω, στων άλλων την αδιαφορία και την φωνάζουμε παράταιρη δική μας και πεισματική, την στάση της παντοτινής επιστροφής.  Αυτοί που όντας εδώ και άθελα με τη ζωή κινώντας προς τα εμπρός, μετέωροι να μοιάζουμε αναχωρητές το πίσω ανακαλώντας που τον χρόνο μας έχει σταματήσει.  Εκείνους μοιάζοντας που πριν η τελευταία στροφή για πάντα από τα μάτια κρύψει την κοιλάδα του χωριού, σε στέρηση παντοτινή στέκονται, και την κοιτούν το βλέμμα που διαρκεί, και ζώντας από τότε τη ζωή μας, πάντα παίρνοντας άδεια από αυτή για να γυρνούμε στο ίδιο πάντα βλέμμα τούτο που διαρκεί.